De Tokkel 2018 1e editie

Editie 2018-1

‘De Tokkel’

Hierbij weer  ‘De Tokkel’ van de COV West Brabant.

Wil je de complete versie lezen als PDF? Klik dan op Volledige editie 2018-1

COV West Brabant

Inhoud

Belangrijke gegevens …….3

Bestuur / Financiële transacties / Contributie / Secretariaat …..3

Een woordje van de voorzitter …….4

Website COV West-Brabant……5

Rubriek ‘Op bezoek bij’ …….6

Lustrum 25 jaar COV West-Brabant ….8

Activiteiten & Herdenkingen 2018 ……17

Oproepjes ……18

COV West-Brabant / Woordzoeker …….19

Schietverslag 2018 COV West-Brabant ………22

Soldatenhumor …..23

Artikel ‘Bram van de Stok Oorlogsheld van Oranje. ………23

Filmbespreking ‘Bankier van het Verzet’ ………31

Reisverslag ‘Slag aan de Somme 1916′ ……..32

Boekbespreking ‘Operatie Keystone’ ……..35

Ter herinnering ………36

Historisch …….37

2

COV West Brabant

BELANGRIJKE GEGEVENS

Bestuur :

Voorzitter                                 :

Vice voorzitter                         :

Secretaris                                :

Raymond Bochove vacant

Jan van Beek

06-54221475

0165-512414

Penningmeester                      :

Rinus Schalken

0416-333906

Lid                                           :

Joop Beusenberg

0165-856989

Lid                                           :

Arno Haest

0032-36671729

Financiële transacties :

NL 71 INGB 0006547503  t.n.v. V.O.C. Westelijk Noord Brabant, p.a. Hogevaart 129, 5161 PM Sprang Capelle.

Contributie e.d. :

  • Contributiejaar loopt van 1 april t/m 31 maart en de contributie bedraagt

25,00 per jaar.

  • Nabestaanden van oud-commando’s kunnen steunend lid worden voor een bedrag van 10,00 per jaar.
  • Donateurs betalen minimaal 10,00 per jaar. (Voor meer informatie kunt u zich wenden tot het secretariaat).

Ledenadministratie :              : Rinus Schalken       0416-333906

Contactpersonen :

‘de Tokkel’                                : Hans Molier              06-14199153/ 0165-554531

Activiteitencommissie            : Jan van Beek  0165-512414

Integratieplan                         : Cor Hertogh             0165-569087

Sociale coördinatie                 : Rob Chrispijn 0167-540660

Veteranenaangelegenheden  : vacant

Herdenkingen                          : Jan van Beek           0165-512414

Onderhoud graven                  : Pierre Pfeijffer          0165-537382

Advertenties ‘de Tokkel’        : Cor Hertogh             0165-569087

Aanleveren van copy kan gemaild worden naar h.molier@kpnmail.nl

3

COV West Brabant

Een woordje van de voorzitte r…….

Beste leden,

Bij het verschijnen van deze editie van ‘de Tokkel’ en de aankomende bestuursvergadering zit ik alweer een jaar als voorzitter op deze functie.

Terugkijkend is het een jaar geweest waarin we mooie momenten samen hebben mogen beleven met als hoogtepunt het 25ste jubileumjaar.

Maar helaas waren er ook mindere momenten waarbij ziekte en overlijden een trieste rol speelde. Hiermee zijn we onder het getal van 100 leden gekomen van de vereniging.

Voor de nabestaanden een gemis van hun opa, vader, man of vriend. Dat we binnen de vereniging weinig of geen nieuwe aanwas van leden krijgen is een feit, als we het dan realistisch gaan bekijken zal het aantal in de toekomst verder zakken… Waarom kaart ik nu dit zo aan vraag je je af? Wat ik er mee aan wil geven is het volgende: Geniet van het leven en geniet nu, nu het nog kan! Stel je doelen en dromen niet uit maar leef!

Inmiddels ben ik per 1 januari j.l begonnen aan een nieuwe functie op de Koninklijke Militaire Academie (KMA). Na 16 jaar heb ik de survivalschool verlaten om aan deze uitdagende functie te beginnen waarvan ik dacht dat er wat meer tijd over zou zijn voor “andere” dingen… Helaas niets is minder waar. Is dit erg? Zeker niet, want ik ga nog steeds met plezier naar mijn werk!

Terugkomend op het 25 jarig jubileum van onze vereniging kan ik zeggen dat het een geslaagd feest was gezien de reacties die ik en het bestuur hebben mogen ontvangen. Alles was prima geregeld en mogen we terugkijken op een mooie middag en avond. Hiervoor wil ik jullie bedanken die aanwezig waren. Zonder deze mooie opkomst had wellicht het feest er anders uitgezien.

4

COV West Brabant

Inmiddels is het volop lente aan het worden (mijn favoriete jaargetijde) hierbij gaan de tuinstoelen weer naar buiten en kunnen we in het lentezonnetje weer genieten van een drankje. Inmiddels heb ik van verschillende leden vernomen dat het met zorg gebrouwen biertje wat na afloop van de receptie werd aangeboden bijzonder goed smaakt. Ik kan jullie vertellen dat klopt!

Ik hoop jullie te zien op de ledenvergadering, er gaat gestemd worden en jullie stem is belangrijk, dus komt allen!

Met vriendelijke commandogroet Raymond Bochove

.

5

COV West Brabant

Website van de COV West-Brabant

Met deze website www.covwestbrabant.nl willen wij u op een andere manier informeren over de activiteiten en andere zaken betreffende onze vereniging. We vinden het heel belangrijk u op de hoogte te kunnen houden van nieuws dat te maken heeft met onze vereniging, de Commandostichting en het Korps Commandotroepen. We hopen dat u ons vaak zult bezoeken. Houd deze site dus in de gaten !

Mocht er toch nog iets zijn waardoor u niet goed overweg kunt met deze website, neem dan contact op met het bestuur of de website beheerder.

Op bezoek bij…

Rinus Schalken, geboren te Dussen op 3 oktober 1944, komt uit een gezin van 10 kinderen. Te weten 7 jongens en 3 meisjes. Na de lagere school, tegenwoordig basisschool genoemd, ging Rinus naar de LTS in Geertruidenberg om te leren voor metaalbewerker. Na de LTS is hij op de scheepswerf te Heusden gaan werken. Daar heeft hij de bedrijfsschool doorlopen. Na 4 jaar ging Rinus werken in de Botlek als pijpfitter omdat daar de lonen veel hoger waren. De laatste 4 maanden voor zijn diensttijd heeft hij gewerkt voor de nieuwbouwfabriek van Dupont in Luxemburg.

Op 19-jarige leeftijd ging Rinus in dienst bij de commando’s te Roosendaal. Opgeleid door de instructeurs van Gelder en Posthumus. Sport werd door Theun van Zoest gedaan. Tentenkamp-commandant was Buurman van Vrede. Rinus is van lichting 64-03, de eerste lichting na ‘Operatie Chirurg’. Hij haalde op 1 september 1964 zijn groene baret. De commando’s van deze lichting was het eerste peloton in de 104 Cie.

6

COV West Brabant

Zij waren destijds de eersten die opgeleid werden tot waarnemer/verkenner. Bij het korps waren ze eigenlijk aan het experimenteren met de opleiding. Ze leerden morse en herkenning Russische tanks. Zij werden ook allen opgeleid in Schaffen te België tot para. Rinus was scherpschutter met uzi en werd bevorderd tot eerste klasse. In oktober 1966 zwaaide hij af.

Na zijn diensttijd volgde hij nog een paar vervolgcursussen, waaronder lascursussen. Na deze opleidingen werd hij fotolasser. Tevens ontmoet Rinus Jenny. En na drie jaar verkering zijn Rinus en Jenny gehuwd op 20 augustus 1969. Zijn belangstelling voor Nieuw-Zeeland kwam van zijn dienstmaat Floris Besier. Die woonde daar al enige tijd. Dat avontuur wilden Rinus en Jenny ook wel aangaan. Met de afspraak om daar minimaal 2 jaar te blijven hebben ze zich op 19 september 1969 ingescheept voor een reis van 6 weken daarheen. Ze zijn daar 9 jaar gebleven en hebben zowel op het Noorder- als Zuidereiland gewoond.

Omdat Rinus goed opgeleid was, kreeg hij al gauw een baan en ging in de metaalindustrie werken. Vervolgens ging hij werktuigbouwkunde studeren in de avonduren. Jenny werkte op een verzekeringskantoor. Alle 3 hun kinderen zijn in Nieuw-Zeeland geboren. Sylvia in 1971, Angela in 1972 en Mark in 1976. Van Mark hebben ze twee kleinkinderen. Een jongen en een meisje. In 1978 keerden ze terug naar Nederland.

Terug in Nederland ging Rinus 9 maanden werken bij Plevier te Oudenbosch. Hij kreeg een aanbieding van tank- en apparatenfabriek Siemerink te Geertruidenberg op de tekenkamer. Later is hij daar hoofdengineer geworden. In 2005 ging Rinus met vervroegd pensioen. Momenteel verricht hij veel vrijwilligerswerk: belastingpapieren invullen bij de ouderenbond voor de leden en hij geeft computerles aan senioren.

Jenny heeft 16 jaar haar moeder verzorgd en is daarna als secretaresse gaan werken bij Thuiszorg Mark en Maas te Oosterhout.

Rinus is nu ook al 10 jaar penningmeester van onze vereniging en wil nu na de ledenvergadering op 19 april a.s. hiermee stoppen. Jammer, maar wij wensen Rinus en Jenny een fijne oude dag!

Jan en Cor

7

COV West Brabant

11 maart 2018 – Lustrum 25 jaar COV West-Brabant

Het is 09.30 uur en het bestuur van de Commandovereniging gaat de feestzaal van ‘Huis ten Halve’ versieren. Buiten is het aan het regenen en helaas kunnen we daardoor onze tranenpoort niet buiten zetten. Maar van Jan Buijk mag deze gelukkig in de hal gezet worden zodat onze Rob Vlegels beschut foto’s kan maken van de feestgangers. Aan de wanden worden traditiegetrouw camouflagenetten en parachutes opgehangen. En op de camouflagenetten vervolgens de Nederlandse vlag en de banier.

Ook wordt de beamer geïnstalleerd zodat er foto’s van allerlei gehouden evenementen kunnen worden getoond.

Om 14.30 uur arriveren de eerste gasten. Vóórdat ze echter aan de koffie met cake mogen moeten er in de hal eerst foto’s bij de tranenpoort worden genomen. Zo gaan alle gasten op de foto en deze worden later digitaal naar hen doorgemaild.

8

COV West Brabant

Het dagelijks bestuur is uiteraard het ontvangstcomité en in totaal hebben zich 104 mensen aangemeld, waaronder ook 2 andere commandoverenigingen. Om 16.30 uur heet onze voorzitter Raymond Bochove alle gasten van harte welkom en begint vervolgens met zijn welkomstwoord………

Goedemiddag dames, commando’s en genodigden !

Ik heet jullie van harte welkom namens het bestuur van de Commandovereniging West-Brabant op deze lustrumviering. Het doet mij deugd om jullie hier met zo’n grote opkomst te mogen ontvangen. 25 jaar geleden werd exact op deze dag 11 maart 1993 de oprichting van kracht en door Leen v.d. Merbel vastgesteld. De Commandovereniging West- Brabant is dan een feit!

Mijn naam is Raymond Bochove en ik ben de trotse voorzitter van deze vereniging. Ik heb me er een lange tijd van weerhouden om een colbertje met grijze broek en stropdas aan te schaffen, dat was meer voor de “oudere” vond ik. En dat was ik natuurlijk nog niet! Ook ik ben inmiddels de 50 gepasseerd en vond het tijd om eraan toe te geven. Daarbij vind ik het in deze setting van de Lustrumviering er de juiste gelegenheid voor.

Sinds de oprichting tot heden telt het ledenbestand 96 leden met een voltallig bestuur van vijf man. De vereniging heeft kameraadschap hoog in het vaandel staan, dat bewijst wel het grote aantal leden vanaf het eerste uur van de oprichting tot heden. Het is tevens ook één van de doelstellingen van ons. Het bevorderen van de saamhorigheid onder de leden, maar ook het besteden van zorg en aandacht in de ruimste zin van het woord. Het onderhouden van een nauwe band met het Korps en de Commandostichting en het bevorderen van de goede naam van het Korps is voor de vereniging een vanzelfsprekend feit.

Hierbij kan ik dan gelijk refereren naar de kernwaarden waar het Korps voor staat. MOED-BELEID-TROUW-EER en TROTS. Met name het laatste waar iedere oud-commando voor staat is TROTS. Trots op ons Korps, onze geschiedenis, tradities en daden. Of dat nu in het verleden is of hedendaags.

9

COV West Brabant

Wat maakt ons dan zo speciaal? Ooit heb ik horen zeggen…… we zijn niet beter, we zijn anders! En dat klopt, we zijn anders! Dat komt door ons optreden in de breedste zin van het woord. Daar waar anderen stoppen gaan wij door! We hebben allemaal respect voor elkaar omdat we weten wat de ander ooit heeft meegemaakt in zijn opleiding.

Het Korps heeft een rijke geschiedenis in verschillende acties en optredens wereldwijd. Vanaf de oprichting van Number 2 Dutch troop in 1942 tot heden. Dat dat niet altijd zonder slag of stoot ging mag duidelijk zijn. Daar waar commando’s gesneuveld zijn in wat voor acties dan ook en waar ook ter wereld, zij worden herdacht! Tijdens de diverse herdenkingen ieder jaar is er altijd een grote opkomst van leden van diverse commando- verenigingen. Waarom zult u zich afvragen? Daar is maar één antwoord voor en dat is respect! Respect voor hen die ons ontvallen zijn en respect voor elkaar. Ik kan me geen ander onderdeel van de krijgsmacht bedenken waarbij dit op zo’n grote schaal gebeurd.

Tradities zijn een drijfveer voor saamhorigheid en kameraadschap. Nog niet zolang geleden zijn de woorden gezegd door de toenmalige C-KCT “Wie zijn verleden niet kent heeft geen toekomst!” En dat is ook zo!

Als we kijken naar de veranderingen die hebben plaats gevonden binnen het Korps na de oprichting van onze vereniging 25 jaar geleden tot heden, dan is dat nogal wat. Van een leger met dienstplichtigen naar een beroepsleger. Van waarnemer/verkenner naar de Special Operations commando (SPECOPS) van nu. We kunnen ons afvragen is de kleur van onze baret daardoor veranderd, is hij van ons lichter geworden? Zeker niet, er is gelukkig nooit water bij de wijn gedaan. Alleen is het optreden en de invulling van de Elementaire Commando Opleiding wel veranderd. Is die operator/specialist van nu dan zoveel anders als wij toen als persoon? NEE kan ik jullie zeggen, tijden veranderen maar de commandomentaliteit NOOIT!

Tijdens de contactborrels op de kazerne in Roosendaal komen jong en oud bij elkaar uit verschillende verenigingen, dan zie je niet alleen de “oude” garde bij elkaar staan maar ook die operators van nu die ook de kameraadschap voelen die iedereen uitstraalt. Of er nu oude sterke verhalen worden opgehaald of hedendaagse dingen, er wordt altijd naar elkaar geluisterd. De verbintenis voel je, en dat maakt ons zo uniek!

10

COV West Brabant

De 96 leden die we nu tellen binnen de vereniging waren er meer. Helaas hebben we te maken met vergrijzing binnen de vereniging, hier ontkomen we niet aan. De aanwas van onderaan laat zich afweten en ik begrijp dat ook. De operator/commando die nu de dienst verlaat gaat als hij behoefte heeft aan kameraadschap in eerste instantie naar z’n oude maten toe waarmee hij onder andere in Afghanistan of Mali of elders missies heeft meegedraaid.

Het neemt niet weg dat jullie vanuit jezelf de Vereniging mag promoten om potentieel nieuwe leden te werven. Graag zelfs!! Helaas is het ledenaantal onder de 100 gekomen. Dit is helaas het gevolg van het overlijden van 3 oud commando’s het afgelopen jaar binnen onze vereniging. Wim Nuiten en onlangs Herman ter Horst met vlak erna Majoor b.d van der Zee. Uit respect voor onze leden die ons ontvallen zijn vraag ik een minuut stilte voor hen die niet meer onder ons zijn.

Het belooft een gezellige avond te worden met zo’n grote opkomst. Laat u verrassen door het programma. Het bestuur is er in ieder geval druk mee geweest. Hierbij wil ik dan ook als voorzitter even gebruik maken. Het bestuur bestaande uit de secretaris Jan van Beek, de penningmeester Rinus Schalken, bestuurslid Arno Haest en Joop Beusenberg is voltallig. Zij zijn vaak in eigen tijd uren bezig geweest in het belang van de vereniging. Daarbij mogen ook de partners achter deze bestuursleden niet vergeten worden die of de helpende hand aanboden of gewoon alleen thuis moesten zitten omdat manlief bezig was voor de vereniging. Zonder jullie zou deze vereniging niet kunnen draaien. Hartelijk dank hiervoor!

Inmiddels wordt er een drankje rondgebracht, mijn vraag is om nog even te wachten voordat u dit nuttigt om samen een heildronk te proosten.

Voordat we echt gaan feesten wil ik eerst nog even aandacht vragen voor een speciaal moment. We hebben een tweetal leden die al eerder een certificaat 50 jaar commando in ontvangst hadden moeten krijgen. Door onoplettendheid van het bestuur zijn zij langs ons geglipt! We zouden geen commando’s zijn om dit uiteraard recht te zetten!! Mag ik naar voren met partner: Jaap van der Gulik en Wil Franken.

11

COV West Brabant

Jaap om met jou te beginnen, we kennen elkaar al best lang vanuit het Roosendaalse. Al is het maar dat je destijds jullie dochter Daphne aan mij en mijn maten toevertrouwde als ze wilde gaan stappen. Uiteraard is dat toevertrouwd aan zulke brave jongens als wij toen waren. Menig keer werden we ook na het stappen door jullie opgehaald!

Nu naar je diensttijd, ik heb je doopceel laten lichten en dan ben ik positief verbaasd. Jaap scoort op bijna alle punten GOED! Wel staat beschreven dat Jaap lijkt soms wat sloom te zijn, wat mij echter nooit is opgevallen.

Heeft niet veel overgewicht, dit is ook zo gebleven zo te zien! Jaap, een mooie staat van dienst waar je trots op mag zijn. Van harte gefeliciteerd!

Als jullie denken dat Jaap mij al lang kent dan valt dat in het niet bij Wil Franken. Wil heeft in 1965 zijn groene baret gehaald. Dit is het jaar waarin ikzelf geboren ben! Wil was goed bevriend met mijn vader en heeft mij zodoende als baby in zijn handen gehad!

Ook heb ik van hem zijn doopceel. Scoort op bijna alle punten een goed. Wat op zich al een hele prestatie is.

12

COV West Brabant

Wat echter wel opvalt dat in zijn doopceel bescheiden en eerlijk staat! Dit klopt niet! De verhalen die ik tijdens het spelen als klein manneke tijdens visites met mijn luistervinkoortjes ontving waren never eerlijk en betrouwbaar!! Wat hebben die twee veel ongein uitgespookt vroeger als jong sergeant!! Ik weet dat de Surinametijd een van je mooiste jaren waren. Daar werd ook veel over gesproken. Wil is ook actief geweest in de activiteitencommissie van onze vereniging en heeft zich daar ook altijd voor ingezet, saamhorigheid was er dan ook altijd. Daar twijfel ik ook niet aan. Daar mag je zeker trots op zijn. Waar ik ook trots op ben is dat 53 jaar na dato ik jou dit certificaat mag uitreiken. Wil Van harte gefeliciteerd.

Vorig jaar april werd ik gekozen door het bestuur namens de leden tot voorzitter van de Vereniging. Mijn voorganger waarvan ik de scepter heb overgenomen is ook een lid vanaf het eerste uur van de vereniging.

Vrijwel vanaf het begin druk in de weer geweest in het belang van de vereniging. Maar ook voor het museum waar hij nog steeds werkzaam is op de kazerne. De activiteitcommissie die werd opgericht was hij ook van de partij. Mag ik als laatste naar voren Cor en zijn vrouw Annie?

13

COV West Brabant

Cor is gedurende de periode van 5 jaar pausloos actief geweest als voorzitter. Dit was na het voorzitterschap van Rob Chrispijn. Hiervoor was hij ook al gedurende een periode voorzitter geweest.

Hij wilde na zijn aftreden na de verkiezing vorig jaar april met stille trom vertrekken. Dat typeert Cor ook als persoon, voor jou eigenlijk niet zoveel poeha. Terugkijkend wat je voor de vereniging hebt gedaan kan ik me eigenlijk geen activiteit herinneren waarbij jij niet betrokken was. Niks was teveel voor je. Om enkele voorbeelden te benoemen: ‘De Tokkel’, ons verenigingsblad werd door Cor rondgebracht in Roosendaal e.o. om portokosten te besparen. Alles in het belang van de vereniging. De BBQ’s werden geregeld en nog zoveel meer. Cor daar zijn we je zeer erkentelijk voor. Uiteindelijk begon Cor ook wat te tobben met zijn gezondheid en gaf aan als voorzitter af te willen treden. Wie ging hem opvolgen? Daar waren ineens een paar koppen die richting mij keken! Cor of ik het zolang ga volhouden als jou weet ik niet. Uiteraard laten we je niet met stille trom vertrekken, want dat verdien je niet al is het bijna een jaar later! Cor ik mag je deze mooie bronzen baret aanbieden. Het is een collectes item , we hopen dat je er een mooi plekje voor vindt! Annie jij ook bedankt voor al jouw diensten aan de vereniging. Nooit is er één klaag geweest van jou. En geloof me Cor was echt vaak weg! Cor en Annie Bedankt!

Of ik wat vergeten ben te zeggen weet ik nog niet! Maar mag ik jullie vragen het glas te heffen om een heildronk uit te brengen?

NUNC AUT NUNQUAM

Na de speech van de voorzitter ontvangen de echtgenotes van de 3 jubilarissen een mooie bos bloemen. Om 17.30 uur wordt aangevangen met het diner, ditmaal in de vorm van een warm en koud buffet dat voortreffelijk is verzorgd door de kastelijn. Iedereen liet het zich goed smaken en er was genoeg om een 2de keer op te scheppen. Na het avondeten wordt het tijd voor wat vermaak. Het bestuur had een tonprater ingehuurd en deze kreeg de aanwezigen al heel snel aan het lachen.

14

COV West Brabant

Om 20.00 was er weer de traditionele loterij. De eerste prijs was een baretembleem in glas en lood, gemaakt door Jan Reijnhoudt en uiteindelijk gewonnen door Tom Cadot. Om 22.00 uur was het feest afgelopen en alle aanwezigen kregen nog een afscheidskado. De heren een speciaal Belgisch biertje en de dames een lekker doos bonbons. En hierna was het afbreken en opruimen geblazen.

15

COV West Brabant

16

COV West Brabant

1

Nieuwjaars bijeenkomst

n.v.t.

vervallen

2

Schieten Hotel ‘de Valk’

donderdag

15 februari 2018

3

Lustrum 25 jaar ‘Huis ten Halve’

zondag

11 maart 2018

4

Excursie KMA

woensdag

21 maart 2018

5

Ledenvergadering

donderdag

19 april 2018

6

Onderhoud graven

maandag

23 april 2018

7

Van Woerden Mars ‘Huis ten Halve’

donderdag

3 mei 2018

8

Bivak

donderdag

10 tm 13 mei 2018

9

Fietstocht

zondag

17 juni 2018

10

Jaarlijkse BBQ Scouting Oud Gastel

zaterdag

18 augustus 2018

11

Onderhoud graven

maandag

22 oktober 2018

12

Jan Willem Petter Mars Maarsbergen

zaterdag

27 oktober 2018

13

Sylvester wandeltocht

donderdag

27 december 2018

1

Wassenaarse Slag

maandag

26 februari 2018

2

Capelse Veer

n.n.b.

Nog niet bekend

3

Dodenherdenking Parklaan Roosendaal

vrijdag

4 mei 2018

4

Defilé Wageningen

zaterdag

5 mei 2018

5

Veteranendag Den Haag

zaterdag

23 juni 2018

6

Indië Monument Roermond

dinsdag

17 juli 2018

7

Market Garden Eindhoven

maandag

17 september 2018

8

Market Garden Oosterbeek

dinsdag

18 september 2018

9

Mallard Mars & Herdenking

woensdag

31 oktober 2018

10

Operatie Infatuate Vlissingen

vrijdag

2 november 2018

17

COV West Brabant

Oproepjes

‘De Tokkel’ is er niet alleen voor jullie, maar deze is ook van jullie. Met andere woorden, het aanleveren van info van jullie kant is dan ook van harte welkom ! Denk hierbij aan info of gebeurtenissen over jullie diensttijd, ECO, uitzendingen, enz. enz. Hoe verliepen deze, wie waren jullie instructeurs, heb je daarbij leuke herinneringen aan over gehouden ? En ga zo nog maar even door. Kortom, zet je unieke belevenissen eens op papier en deel deze met ons.

En wat vinden jullie trouwens van ‘de Tokkel’ ? Te weinig info en artikelen, of juist téveel ? Missen jullie misschien bepaalde info, of….. ? Alle wensen, commentaren en reacties zijn uiteraard van harte welkom.

Bij voorbaat dank en reacties mogen naar : Hans Molier

Susannadonk 123

4707 WT Roosendaal h.molier@kpnmail.nl

18

COV West Brabant

COV West-Brabant / Woordzoeker

In deze editie van ‘de Tokkel’ een zelfgemaakte Woordzoeker. De 24 woorden hieronder staan verborgen in de Woordzoeker op de volgende pagina. Deze woorden kunnen zowel van links naar rechts als van rechts naar links geschreven zijn, alsmede zowel horizontaal als verticaal als diagonaal. Dezelfde letters kunnen meerdere keren gebruikt worden.

Veel succes !

ACHNACARRY

AFMATTING

BARET

BLOEMENDAAL

COMMANDO

ECO

HINDERNISBAAN

INSTRUCTEUR

KAZERNE

KLIMTOREN

MALI

MUTSDAS

PARA

ROOSENDAAL

RST

SNEDDER

SURVIVAL

TENTENKAMP

TIJGEREN

TROUW

UITZENDING

VAANDEL

VCO

WING

19

COV West Brabant

COV West-Brabant / Woordzoeker

C

U

N

V

Y

C

L

N

E

Y

O

U

Q

S

J

T

Q

N

U

Q

P

W

O

A

A

P

I

R

Q

H

F

U

U

S

R

E

T

U

E

G

V

O

A

Y

B

R

K

I

E

G

S

O

Y

R

E

N

C

G

F

F

D

S

L

A

A

N

T

N

T

W

Q

O

N

X

O

J

F

Q

N

A

O

C

Z

D

E

I

T

X

A

T

T

N

J

G

H

D

E

R

E

A

E

E

R

T

R

Y

A

M

E

R

T

N

S

I

S

A

M

N

R

R

A

T

E

C

W

I

N

E

W

I

U

N

O

P

E

H

N

N

B

A

S

O

J

L

K

D

P

D

R

S

O

O

N

C

E

I

I

M

A

M

Z

K

A

D

D

N

V

T

R

G

D

A

N

S

L

F

D

M

V

T

M

E

Y

E

I

R

K

B

A

Q

E

B

A

A

S

A

A

N

P

N

W

Z

V

U

V

X

A

G

R

A

M

Q

T

N

A

E

C

S

E

T

A

C

Q

R

L

B

E

A

Y

G

U

D

N

B

K

B

O

I

L

T

W

W

E

T

G

N

G

C

M

O

D

Z

O

K

R

U

Y

E

U

K

G

O

J

A

N

Y

A

W

E

C

C

W

S

P

E

U

O

A

D

C

I

J

I

J

C

F

L

S

V

J

T

H

C

R

R

H

A

Q

T

H

W

Q

M

L

M

G

K

S

Y

C

L

Z

T

Q

D

S

Y

Y

E

B

T

X

I

E

20

COV West Brabant

Primera De Roselaar

Voor onze klanten zijn wij de vertrouwde winkel in de buurt met een unieke combinatie van producten en diensten voor iets leuks voor jezelf of een snelle boodschap. Zo kun je bij Primera onder andere terecht voor wenskaarten, postzegels, tijdschriften, boeken, dagbladen, tabak, Staatsloterij, Lotto, beltegoed, cadeaukaarten, tickets, kantoorartikelen en cartridges. Altijd persoonlijk, gezellig en goed geholpen !

Adres :

Primera de Roselaar Roselaar 29

4701 BB Roosendaal

21

COV West Brabant

Schietverslag 2018 COV West-Brabant

Op donderdag 15 februari j.l. vond wederom onze jaarlijkse schietwedstrijd plaats bij Café ‘de Valk’ in Wernhout. Dit jaar waren we met totaal 14 deelnemers, waaronder 2 dames. We begonnen om 19.30 uur en er werd in 2 series geschoten en per serie 6 kogels. De uiteindelijke winnaar was Peter Vissenberg met 190 punten. Op een goede 2e plaats eindigde Michiel Freijter met 188 punten en een 3e plaats was weggelegd voor mevrouw Mes met 187 punten. De avond was heel gezellig en zal zeker weer een vervolg krijgen.

Opr oepj e……

Op de Militaire oefenterreinen van de Rucphense Heide zijn ‘de Berekuil’ en ‘de Rotterdammer’ te vinden. Maar weet iemand waar deze namen vandaan kwamen ? Reacties graag naar h.molier@kpnmail.nl

22

COV West Brabant

Soldatenhumor

Een Belg, een Duitser en een Nederlander worden tijdens de Golfoorlog gevangen genomen door Saddam Hoessein. Na een oneerlijk proces worden ze alle drie veroordeeld tot 10

stokslagen waarna ze in vrijheid worden gesteld. Echter, Saddam is in een goede bui en zegt, “Omdat jullie Europeanen zijn mogen jullie eerst nog 1 wens doen.” “Nou”, zegt de Belg, “bind mij maar een mat op mijn rug”. De Belg krijgt een mat op zijn rug gebonden en na 10 stokslagen toont de Belg echter weinig tekenen van leven meer. De Duitser kiest er voor om een matras op zijn rug te krijgen. En ook de Duitser krijgt 10 stokslagen en heeft nog ontzettende pijn.

Als de Nederlander aan de beurt is zegt Saddam, “Omdat jij Nederlander bent mag jij maar liefst 2 wensen doen.”. De Nederlander zegt, “Dan wil ik 20 in plaats van 10 stokslagen”. Saddam kijkt een beetje raar maar vraagt toch, “Wat is dan je tweede wens”. Waarop de Nederlander antwoord, “Bind die Duitser maar op mijn rug.”

Artikel : Bram van der Stok, Oorlogsheld van Oranje

Bram (Bob) van der Stok is een Nederlandse oorlogsheld die in het buitenland alom werd geëerd, maar in eigen land nooit de aandacht en het respect kreeg dat hij verdiende. Zijn leven, zeker tijdens oorlogstijd, is als een jongensboek dat je in één keer wilt uitlezen. Dit is het heroïsche verhaal van één van de meest gedecoreerde jachtvliegers.

Bram van der Stok werd op 30 oktober 1915 in Pladjoe op Sumatra geboren en was de zoon van Cornelis van der Stok, werkzaam voor Shell,

en Annie van de Stok-Snethlage. Het gezin bestond verder uit zijn broers Felix en Hans, die beiden ook in Indië waren geboren, en zijn zus Anke, die later in Nederland was geboren. Omdat zijn vader met enige regelmaat werd overgeplaatst, bracht Bram zijn kindertijd afwisselend door in Indië, de Nederlandse Antillen en Nederland.

23

COV West Brabant

Omdat zijn ouders wilden dat Felix en Bram naar een goede middelbare school gingen, werden beiden vanuit Willemstad (Curaçao) naar Nederland gestuurd. Eenmaal in Nederland aangekomen ging Bram naar het Nederlands Lyceum in Den Haag. Na de derde klas hier doorlopen te hebben werd hij naar een kostschool in Zwitserland gestuurd, het Lyceum Alpium in Zuoz. Nadat hij hier zijn eindexamen had behaald, dat gelijk stond met HBS-B in Nederland, was zijn entree bij de medische faculteit te Leiden gegarandeerd. In 1934 ging Bram naar Leiden om medicijnen te gaan studeren. Met meer interesse in roeien, ijshockey en vliegen verliet hij de universiteit en na overleg met zijn vader besloot hij uiteindelijk om een pilotenopleiding te volgen op Soesterberg. De hele opleiding was een genot: moeilijk, maar degelijk en goed georganiseerd. Nadat hij zijn vliegbrevet had gehaald, liet hij zich in Utrecht inschrijven als student medicijnen.

Met de dreiging van het uitbreken van een nieuwe oorlog werd Bram in maart 1939 onder de wapenen geroepen, maar de mobilisatie diende uitsluitend ter handhaving van de Nederlandse neutraliteit. Bram werd in Soesterberg gestationeerd en kon zo in Utrecht college blijven lopen.

Deze toestand duurde echter maar enkele maanden en met de komende oorlogsdreiging in zicht werd zijn jachtvliegersafdeling (JaVA) naar Den Helder overgeplaatst. Van studeren kwam toen niet veel meer.

Op 10 mei 1940 vielen Duitse troepen Nederland binnen en op deze dag waren Bram en zijn vrienden al in de lucht boven het vliegveld De Kooy bij Den Helder. Tijdens de begindagen van de oorlog waren zij verscheidene malen met hun Fokker D-21 jagers in gevecht verwikkeld met Duitse Messerschmitts. Dat Bram, of Bob zoals hij in de omgang werd genoemd, een jachtvlieger ‘pur sang’ was, bewees hij al tijdens deze eerste oorlogsdag toen hij zeker één, en mogelijk twee, Duitse Messerschmitts neerhaalde. Enkele dagen later kwam het bericht van de Nederlandse capitulatie en hierna werden de Nederlandse piloten allen naar huis gestuurd. Bram vervolgde zijn medische studie in Utrecht.

Toch vond Bram dat hij iets moest doen tegen de Duitse bezetter. Hij sloot zich daarom aan bij het verzet en ondernam met enkele anderen drie mislukte pogingen om naar Engeland te vluchten.

24

COV West Brabant

Eén keer strandde hun schip op een zandbank, een andere keer werd een garage, met daarin hun boot, door een verdwaalde vliegtuigbom geraakt. Op 2 juni 1941 lukte het eindelijk. Hij wist met behulp van enkele vrienden aan boord van het onder de Zwitserse vlag varende vrachtschip St Cergue, dat afgemeerd lag aan pier 2 in de Noorderhaven van Rotterdam, te klauteren. Eenmaal aan boord spoedde hij zich als een dief in de nacht naar de machinekamer, waar hij zich onder de vloer van het ketelhuis verborg. Deze ruimte, met slechts een hoogte van 60 centimeter, lag vol met zeep, vet en olie en zou de komende dagen zijn onderkomen worden. Het was nu slechts een kwestie van een paar dagen uithouden en wachten totdat het vrachtschip door de Britse marine onderschept zou worden. Na ongeveer 10 dagen hier ‘opgesloten’ te hebben gezeten, werd hij uit zijn benarde positie gehaald door Erik Hazelhoff Roelfzema. Erik was samen met twee andere Nederlanders, Peter Tazelaar en Toon Buijtendijk, aangemonsterd op de St. Cerque. Omdat het schip zich nu op de Atlantische Oceaan bevond, in de buurt van de Schotse kust, was het voor Bram eindelijk mogelijk om zich nu relatief veilig op het dek te begeven.

Bij de Faröer-eilanden aangekomen kwam de Britse kruiser HMS Devonshire in zicht, en nadat een ‘boarding-party’ (een Britse marine- delegatie) aan boord was gekomen wisten de vier Nederlanders de Britse commandant ervan te overtuigen dat zij gevlucht waren om aan de oorlog deel te nemen. De vier stapten vervolgens over op de Britse kruiser en enkele dagen laten zetten zij voet aan wal bij Tórshavn, de hoofdstad van de eilandengroep Faeröer. Daar werd Bram door de Britse Inlichtingendienst ondervraagd, waarna hij zich moest melden bij de Nederlandse militaire autoriteiten in Londen. Er waren in Londen voor Bram al verschillende plannen opgesteld: eerst naar minister-president Gerbrandy, dan op audiëntie bij koningin Wilhelmina en daarna een afspraak met de rekruteringsafdeling van de Britse RAF. Gerbrandy feliciteerde Bram met zijn geslaagde ontsnapping vanuit bezet Nederland en beloonde hem daarvoor met het Nederlandse Bronzen Kruis. Enkele dagen later ging het groepje van vier op audiëntie bij koningin Wilhelmina, een bezoek dat overigens geheel onofficieel was. Met de Nederlandse vorstin bespraken ze hun vlucht naar Engeland, maar ook de huidige situatie in Nederland.

25

COV West Brabant

Ook had Bram veelvuldig contact met François van ’t Sant, de secretaris van de vorstin, en prins Bernhard. Hoewel Bram zelf terug naar Nederland wilde, vonden prins Bernhard en Van ’t Sant dat hij zich beter kon aanmelden als piloot bij de RAF. Bram stemde hiermee in en meldde zich op het Air Ministry te Londen. Hij werd als Pilot Officer (tweede luitenant) bij de RAF aangesteld, mocht direct de Engelse ‘wings’ op het uniform dragen en kreeg de orders om zich bij het 91e Spitfire Squadron te melden, dat gelegerd was op het vliegveld van Tangmere in West Sussex. Daar volgde Bram een overgangscursus, waar hij lessen kreeg in parachutespringen, bewapening, radiotelefonie, vliegtuigherkenning en de moderne technieken, die in die dagen nog geheim waren. Ook kreeg hij onderricht in de nieuwe Rolls Royce Merlin vliegtuigmotor en vlieglessen in de Spitfire.

Nadat hij zijn overgangscursus had voltooid, werd Bram ingedeeld bij het 41e RAF-gevechtssquadron, dat niet alleen een defensieve taak had, maar ook verkenningsvluchten boven het Kanaal en Frankrijk maakte en bommenwerpers over korte afstand escorteerde. Na verscheidene vluchten te hebben uitgevoerd en met zes overwinningen op zijn naam werd Bram, die ondertussen was gepromoveerd tot Flight Lieutenant, vervolgens tijdens een missie in de zomer van 1942 door een Focke Wulf 190-jager boven Frankrijk neergeschoten en vervolgens krijgsgevangen gemaakt.

Nadat Bram werd overgebracht naar St. Omer, waar hij zelfs de man ontmoette die hem had neergehaald, en nadat hij diverse malen door de Duitsers was ondervraagd, werd hij uiteindelijk overgeplaatst naar het beruchte krijgsgevangenkamp Stalag Luft III. Daar kreeg Bram werk in het kampziekenhuis, maar ontsnappen was het enige wat hij wilde. Een eerste poging strandde voortijdig, een tweede liep stuk op een valse pas. Op 24 maart 1944 volgde de derde ontsnapping; de beroemde ‘Great Escape‘, waarover in 1963 een beroemde speelfilm zou worden gemaakt. Nadat de overige gevangenen hadden gezorgd voor passende kleding, valse papieren en vals geld, was het de bedoeling dat zo’n 220 gevangenen volgens een strak schema ’s nachts door een tunnel zouden ontsnappen. Doordat ze echter tijdens de ontsnappingspoging door een Duitse schildwacht werden ontdekt, zouden maar 76 gevangenen ontsnappen.

26

COV West Brabant

Bram kroop als 18e uit de tunnel, en was één van de slechts drie ontsnapten die uiteindelijk geallieerd gebied wisten te bereiken. Twee ontsnapten werden tijdens de vlucht al direct opgepakt, eenentwintig ontsnapten werden binnen een paar uur gevonden en teruggebracht naar Stalag Luft III en de overige vijftig ontsnapte officieren werden overgedragen aan de Gestapo, en op last van Hitler persoonlijk geëxecuteerd.

Bram was, na een gevangenschap van twintig maanden, de dans dus ontsprongen. Na een lange zwerftocht van vele weken langs Leipzig, Apeldoorn, Utrecht, Maastricht, Brussel, Parijs, Dijon en Toulouse kwam hij uiteindelijk in Madrid aan. Daar meldde hij zich bij het Britse consulaat en werd er ontvangen door de consul-generaal. Deze had ondertussen al van de ontsnapping gehoord en feliciteerde Bram met zijn succesvolle vlucht. Daar kreeg Bram ook de benodigde papieren om naar Gibraltar door te reizen. Vandaar vertrok hij met een DC-3 naar Groot-Brittannië.

27

COV West Brabant

Terug in Engeland meldde Bram zich weer bij het Air Ministry in Londen, waar hij medisch werd onderzocht en waar hij een uitgebreid gesprek had met een RAF Squadron-leader. Ook had hij die dag nog een gesprek met Van ’t Sant en prins Bernhard, die natuurlijk alles wilden weten over zijn ontsnapping en zijn hachelijke tocht door Europa. Mede door de inzet van prins Bernhard werd Bram weer geschikt bevonden om te gaan vliegen en hij meldde zich op het vliegveld van Biggin Hill waar hij terugkeerde bij het Britse no.91 Squadron. Na zijn veertiendaagse training was de invasie in Normandië al in volle gang, en Bram werd vervolgens overgeplaatst naar een Engels Spitfire-squadron dat gestationeerd was op Tangmere. Van hieruit maakte hij dagelijks vluchten naar Frankrijk, meestal om bommenwerpers te escorteren en later voor het neerhalen van de beruchte V-1’s.

In augustus 1944 werd Bram overgeplaatst en weer naar school gestuurd, waar hij een opleiding kreeg over de administratieve plichten van een operationele squadron-commandant. Hij zou namelijk het bevel krijgen over het Nederlandse Spitfire 322-squadron dat een jaar eerder door prins Bernhard was opgericht. Na zijn opleiding moest hij zich in Londen melden, waar hij tot squadron-leader werd gepromoveerd en eindelijk het commando kreeg over het Nederlandse no.322 Spitfire-squadron.

Nadat het grootste gedeelte van Nederland was bevrijd, had Bram eindelijk de gelegenheid om na vele jaren zijn familie te bezoeken. Echter,           zijn twee broers die tijdens de oorlog vele verzetswerkzaamheden hadden verricht, waren in de concentratiekampen Mauthausen en Neuengamme om het leven gekomen. Ook zijn vader was niet ongeschonden uit de oorlog gekomen. Hij was in de loop der jaren namelijk verscheidene malen door de Gestapo opgepakt en verschrikkelijk gemarteld. Het resultaat was dat hij blind was geworden, half kreupel was geslagen en geestelijk een compleet wrak was geworden. Tijdens het bezoek van Bram aan zijn vader wist hij alleen maar de naam van zijn zoon nog te noemen, en hem mee te delen dat hij zijn zoon, ondanks de vreselijke martelingen, nooit verraden heeft. Zijn moeder heeft hier later over gezegd : “Ze hebben hem gewoon vermoord, een schot in zijn hoofd zou menselijker zijn geweest”. Later zijn ter ere van het verzetswerk van Felix en Hans twee straatnamen in Den Haag naar hen genoemd.

28

COV West Brabant

Na de oorlog hielp Bram verder bij de opbouw van de Nederlandse luchtmacht, maar op 1 januari 1946 nam hij, hoewel een glansrijke carrière bij de luchtmacht in het verschiet lag, toch de beslissing om terug naar de schoolbanken te gaan en legde in Utrecht in 1950 eindelijk zijn artseneed af. Bram was ondertussen in november 1945 in Londen getrouwd met Lucie Walter, met wie hij vlak voor zijn eerste tocht als Engelandvaarder verloofd was. Zij zouden drie kinderen krijgen: Ingrid, Robert en Monique.

In 1951 emigreerde het gezin naar de Verenigde Staten, waar Bram zich specialiseerde in obstetrie en gynaecologie aan de universiteit van Syracuse, New York. Daarna vertrok het gezin naar de staat New Mexico, waar hij al zijn medische examens moest overdoen om zijn medische praktijk te mogen uitoefenen. Voor één examen overigens slaagde hij met een uitslag van 96% glansrijk. In 1957 werd Bram Amerikaans staatsburger en zodra zijn kinderen naar de universiteit konden, besloot hij om te verhuizen naar Californië. De gedachte om met pensioen te gaan was voor Bram, wiens achternaam ondertussen was veramerikaanst tot Vanderstok, iets onmogelijks dus werkte hij periodiek als scheepsarts op een groot passagiersschip dat op en neer voer tussen San Francisco en Honolulu.

Hij kreeg vervolgens een aanbod om voor de NASA in Huntsville (USA) te gaan werken in het space-program. Hier werkte hij aan projecten voor het ruimtelaboratorium betreffende fysiologische bloedcirculatieproblemen in een gewichtloze omgeving. In zijn afdeling werden de ‘ruimte-wc’ en de ‘ruimte-badkamer’ ontworpen. In 1970, toen de kinderen allemaal zelfstandig waren en niet meer thuis woonden, verhuisde hij naar Hawaiï. Daar werkte hij als medisch onderdirecteur van een groot staatsinstituut voor deDevelopmentally Handicapped en was hij Vice-Commodore van de United States Coast Guard. Bram van der Stok overleed op 8 februari 1993 in Virginia Beach.

Als jachtvlieger bij de Nederlandse luchtstrijdkrachten in mei 1940, daarna als RAF-vlieger en tweemaal als Engelandvaarder, werd Bram van der Stok meermalen gedecoreerd door Nederlandse en buitenlandse regeringen. Hij ontving vele onderscheidingen, waaronder de Bronzen Leeuw, het Bronzen Kruis en het Vliegerkruis.

.

29

COV West Brabant

30

COV West Brabant

Filmbespreking Bankier van het Verzet’

Vanaf 8 maart j.l. draait de Nederlanse speelfilm ‘Bankier van het Verzet’ in de Nederlandse bioscopen. Deze spannende film is het waargebeurde, maar tevens ook onbekende verhaal over Nederlands grootste verzetsheld, Walraven van Hall.

Als bankier Walraven van Hall (Barry Atsma) in de Tweede Wereldoorlog wordt gevraagd of hij zijn financiële contacten voor het verzet wil inzetten, aarzelt hij niet lang. Samen met zijn broer, Gijs van Hall (Jacob Derwig), bedenkt

hij een riskante constructie om grote leningen af te sluiten waarmee het verzet gefinancierd kan worden. Als ook dat niet genoeg is bedenken de broers de grootste bankfraude uit de Nederlandse geschiedenis: tientallen miljoenen guldens worden onder het oog van de bezetters de Nederlandse Bank uit gesluisd. Maar hoe grootschaliger de operatie wordt, hoe meer mensen er vanaf weten. Iedere dag neemt de kans toe dat iemand dat ene foutje maakt dat een einde kan maken aan de daden en het leven van het bankier van het verzet.

Ik moet bekennen dat de film, en met name de eerste 20 minuten, wat langzaam op gang komt en ik niet wist welke kant de film op zou gaan. De film wordt echter steeds spannender en is zeer zeker de moeite van het kijken waard. Zeker als je geïnteresseerd bent in oorlogsgeschiedenis en met name het verzet in Nederland tijdens WO2. Heel jammer dat dit waargebeurde verhaal bij het grote publiek eigenlijk voor vele jaren niet tot nauwelijks bekend was. Gelukkig krijgen, mede door het uitbrengen van deze film, de helden uit dit verhaal de eer, waardering en het respect dat ze toekomt.

Hans Molier

31

COV West Brabant

Reisverslag Slag aan de Somme’

Een paar keer per jaar ben ik als gids te vinden op de voormalige slagvelden van WO1 en WO2. Zo heb ik vorig jaar enkele vrienden meegenomen naar de Somme, een gebied in Noord-Frankrijk waar menig automobilist doorheen raast op weg naar zijn vakantiebestemming.

In de zomer van 1916 vond hier echter een van de grootste veldslagen uit de Eerste Wereldoorlog plaats. De Franse en Britse troepen gingen hier op 1 juli 1916 in de aanval. De verliezen waren ná 141 dagen van felle strijd aan Britse zijde echter zó groot dat de Slag aan de Somme, en met name de openingsdag, de meest zwarte bladzijde uit de Britse krijgsgeschiedenis is geworden.

De aanval op 1 juli 1916

Op 25 juni 1916 begonnen de Britten met een zeven dagen durend bombardement. Hierbij werden door 1.437 kanonnen ruim 1.500.000 granaten afgevuurd op de versterkte Duitse stellingen. Hiervan bleek later overigens ruim 33% blindganger te zijn geweest. En uiteindelijk bleken de prikkeldraadversperringen niet opgeruimd en de Duitse stellingen niet vernietigd. Direct na het stilvallen van het Britse bombardement kwamen de Duitsers uit hun onderkomens tevoorschijn en bemanden weer hun stellingen. Het Britse offensief begon op zaterdag 1 juli 1916 om 07.20 uur met het laten ontploffen van de Hawthorn Mine, om 07.28 uur gevolgd door het laten ontploffen van nog eens zestien mijnen. De explosies van deze mijnen, waren volgens getuigen, vaak een kilometer hoog en zelfs in Engeland voelbaar.

32

COV West Brabant

De infanterie ging over het gehele front om 07.30 uur ‘over the top’, geheel volgens de officiële instructies: in linies van twee pelotons, over een breedte van 400 meter, 120 mannen naast elkaar, het geweer over de schouder, zwaar bepakt, heuvel op. De aanvalsgolven vertrokken met een minuut tussenruimte. Er moest gelopen worden met een tempo van 100 meter per twee minuten (drie kilometer per uur) en het was verboden te juichen of te schreeuwen zodat de Duitsers ze niet zouden horen komen. Als er toch tegenstand bleek te zijn, was het niet toegestaan te rennen; dat mocht pas binnen twintig meter van de vijand anders zouden de mannen uitgeput raken. En de linies moesten intact blijven, niemand mocht zich bemoeien met doden en gewonden en aan krijgsgevangenen mocht geen kwartier worden gegeven.

Verloop van de strijd

De gevolgen waren schrikbarend. Van de eerste aanvalsgolf van 66.000 Britse militairen die om 07.30 uur over ‘the top’ gingen, waren naar schatting na het eerste uur al 30.000 mannen uitgeschakeld: gedood of gewond.

33

COV West Brabant

De totale Britse verliezen aan het einde van deze eerste dag waren

57.470 man: 19.240 doden, 35.493 gewonden, 2.152 vermisten en 585 krijgsgevangenen. Het slagveld lag bezaaid met doden en gewonden. Gewonden konden niet worden geholpen en bleven soms dagenlang bleven liggen voor er hulp kwam.

Het totaal aantal doden, gewonden, vermisten en krijgsgevangenen aan beide zijden na 141 dagen van strijd zou meer dan 1.300.000 zijn, bijna gelijkelijk verdeeld tussen de geallieerden en de Duitsers. Naast de

400.000 Britse verliezen verloren de Fransen 250.000 en de Duitsers

650.000 man. En vergeet ook nooit dat dit gebied één groot kerkhof is. Vele tienduizenden soldaten worden namelijk nog steeds vermist en mocht u ooit dit gebied eens willen bezoeken…..betreed dit gebied daarom dan ook altijd met het grootste respect.

Hans Molier

34

COV West Brabant

Boe k bes prek ing ‘O pe ra tie Ke ys tone

In dit boek wordt voor het eerst de unieke geschiedenis verteld van het detachement Nederlanders bij de befaamde Special Air Service (SAS), ook wel ‘het spookleger’ genoemd. Deze speciale Britse elite eenheid voerde in de Tweede Wereldoorlog met succes sabotageacties uit om de troepen van de Duitse Wehrmacht te ontregelen. Hitler ergerde zich zo aan deze onverschrokken krijgers dat hij de geheime opdracht gaf om alle opgepakte SAS-militairen onmiddellijk te liquideren.

Op ‘hoog verzoek’ meldden 27

Nederlandse jonge mannen zich begin december 1944 aan als vrijwilliger om in bezet Nederland gevaarlijke opdrachten uit te voeren. Vanuit het bevrijde deel van Nederland vlogen zij naar Engeland waar zij bij de SAS een cursus parachutespringen kregen en werden onderwezen in vakken als silent-killing en wapen- en springstoffenkennis.

Vijftien militairen slaagden voor de intensieve SAS-opleiding en namen in april 1945 op de Veluwe deel aan SAS-operatie Keystone, die mede tot doel had om Rijkscommissaris Seyss-Inquart dood of levend in te rekenen. Daarna trokken ze met hun SAS-eenheid voor de operatie Archway Noord-Duitsland in, waarbij ze de vijand op de hielen zaten tot Duitsland op 4 mei 1945 in Noordwest-Europa capituleerde.

Prijs 21,95 QV Uitgeverij

35

COV West Brabant

TER HERINNERING !

De contributie graag betalen vóór 1 april 2018 over te maken naar onderstaande rekening.

Rekening nummer NL71 INGB 0006 5475 03 Ten name van

Commandovereniging West-Brabant

p.a. Hogevaart 129 5161 PM  SPRANG-CAPELLE

Voor diegenen die een machtiging hebben afgegeven bij de bank moeten die laten verhogen naar 25,00

Zij die geen machtiging hebben gegeven aan de bank, willen die dat als nog doen. Het bespaart de vereniging veel kosten en problemen.

Met commando groet, Rinus Schalken

36

COV West Brabant

Historisch……..

In de ‘Groene Baret’ van december 1988 kwam ik het volgende artikel tegen………

De legendarische oud-commandokapitein Westerling kreeg ergens in de jaren ’80 bij het Korps een een college over het moderne valschermspringen van een zeer jonge para-instructeur, die helemaal “bezeten” was van zijn vak. Binnen de kortste keren werd de commando van het eerste uur verbaal meegevoerd in de voor hem volstrekt onbekende wereld van het “High Tech” parachutespringen.Het ging hier over “High Altitude High Opening” (HAHO) en “High Altitude Low Opening” (HALO), over “Relative Works”, “Floaters”, “Pa”, “Back Loops”, “Style Jumps”, “Dirt Dives”, “Pijlstellingen”, “Snoekduiken”, “Hertesprongen”, “Pirouetten”, “Dubbele Rietbergers”, enz. enz. enz.

De kapitein, in WO2 tot “huis-tuin-en-keukenparachutist” opgeleid aan de school voor geheim agenten te Ringway in Engeland, hoorde het onstuitbare betoog van de enthousiasteling uiterst vriendelijk aan. Het bleek tegenwoordig zelfs mogelijk om op 10.000 meter hoogte boven Seppe uit een vliegtuig te stappen en wat later per parachute een precisielanding te maken tussen de spercieboontjes in de tuin van kameraad Gorbatsjov’s datsja bij Moskou. Nadat de spraakwaterval 20 minuten onafgebroken had geklaterd en gesnaterd besloot hij zijn verhaal met : “Zelf heb ik 788 sprongen gemaakt. En u kapitein ?” De wijze oude uil keek hem met een twinkelende blik aan en zei toen op zeer beminnelijke toon : “Och sergeant, ik heb slechts 4 sprongen gemaakt, maar…die waren toen ook echt nodig !”

37

COV West Brabant

38