Tokkel 2014/2

U kunt het ook bekijken in PDF, druk dan op deze link 2e Editie 2014

2e Editie 2014

‘De Tokkel’

Inhoud                                                       

BELANGRIJKE GEGEVENS…………………………………………………………… 3

Financiële transacties :………………………………………………………………….. 3

Contributie e.d. :………………………………………………………………………….. 3

Contactpersonen :……………………………………………………………………………. 3

Aanleveren van copy kan gemaild worden naar h.molier@kpnmail.nl…………. 4

Cor Hertogh……………………………………………………………………………. 5

Hans Molier……………………………………………………………………………… 12

Activiteiten COV West Brabant 2014……………………………………………. 15

Met de duim omhoog……………………………………………………………….. 17

Willem Nuyten “commando-trein-specialist” en ooit lid van de 2de CC .1951.. 19

‘Herinneringen aan de Meidagen 1940’………………………………………….. 20

Onderhoud oorlogsgraven…………………………………………………………. 22

RAID ON BRUNEVAL 27/28 februari 1942…………………………………… 25

MALLARD WANDELTOCHT op 25 oktober 2014……………………………. 29

Het bestuur van COV Zeeland hoopt op uw deelname………………………….. 30

Opmerking :…………………………………………………………………………………. 31

Opgave voor deelname kan bij Jan van Beek nog tot en met 1 januari 2015… 32

Juiste antwoorden Grote Commando-quiz deel 1:…………………………….. 33

BELANGRIJKE GEGEVENS

Bestuur :
Voorzitter                                : Cor Hertogh             0165-569087

Vice voorzitter                        : Raymond Bochove  06-54221475

Secretaris                               : Jan van Beek           0165-512414

Penningmeester                     : Rinus Schalken        0416-333906

Lid                                          : Joop Beusenberg     0165-856989

Lid                                          : Ad Verwey               0165-549347
Lid                                          : Arno Haest               0032-36671729

Financiële transacties :

NL 71 INGB 0006547503 t.n.v. V.O.C. Westelijk Noord Brabant, p.a. Hogevaart 129, 5161 PM Sprang Capelle.

Contributie e.d. :

  • Contributiejaar loopt van 1 april t/m 31 maart en de contributie bedraagt € 20,00 per jaar.
  • Nabestaanden van oud-commando’s kunnen steunend lid worden voor een bedrag van € 10,00 per jaar.
  • Donateurs betalen minimaal € 10,00 per jaar. (Voor meer informatie kunt u zich wenden tot het secretariaat).

 Ledenadministratie :                      :   Rinus Schalken       0416-333906

Contactpersonen :

‘de Tokkel’                              : Hans Molier             06-14199153/

0165-554531

Activiteitencommissie                        : Jan van Beek           0165-512414

Integratieplan                         : Cor Hertogh             0165-569087

Sociale coördinatie               : Rob Chrispijn           0167-540660

Veteranenaangelegenheden : vacant

Herdenkingen                         : Jan van Beek           0165-512414

Onderhoud graven                 : Pierre Pfeijffer        0165-537382

Advertenties ‘de Tokkel’          : Cor Hertogh             0165-569087

Aanleveren van copy kan gemaild worden naar h.molier@kpnmail.nl


Een woordje van de voorzitter…….

Zoals we weten zitten we alweer driekwart jaar in 2014 en hebben we een redelijk bewogen jaar achter de rug. Twee van onze leden, te weten Harm Boelman en Bart van der Mast, zijn overleden. Bij allebei de begrafenissen waren bestuursleden aanwezig, evenals enkele vrienden die destijds met hen de groene baret hebben gehaald. Deze aanwezigheid werd door beide families zeer op prijs gesteld.

We hebben ook nog twee ziekenbezoeken afgelegd. Allereerst bij Wil Franken die geopereerd is en nu met revalidatie bezig is. Verder zijn we op bezoek geweest bij Jan Barmentlo die een openhartoperatie heeft ondergaan en die daar nu herstellende van is. We wensen Wil en Jan beiden enorm veel sterkte de komende tijd.

We hebben ons jaarlijks bivak weer achter de rug, deze was enorm gezellig met redelijk goed weer. De evenementencommissie heeft weer zijn best gedaan, maar ik mis nog steeds de zogenaamde jongeren. Waar blijven ze ? Ik hoop sommigen van hen bij het volgende bivak te zien, dat zou wel leuk zijn. Ondanks de diverse afmeldingen is de barbecue goed bezocht en was deze supergezellig. Jammer van de afmeldingen, maar dit kan gebeuren en volgende keer beter zullen we maar denken. Hierbij wil ik Jeanne en Jan nog bedanken voor de salades die ze gemaakt hebben  Klasse !

Verder rest mij niets anders dan jullie allen veel gezondheid en gezellig toe te wensen. En ik zie jullie misschien bij de volgende activiteiten.

Cor Hertogh

Op bezoek…… bij Bert van Zantvliet

Om 19.50 uur arriveren Cor en ik op de Maisberg 56 te Roosendaal. Daar wonen Corrie en Bert van Zantvliet. Als we de auto uitstappen gaat de voordeur al open en verwelkomt Bert ons op zijn manier met de vriendelijke woorden “Allee mannekens kom binnen”. De koffie staat al klaar en de verhalen van Bert komen al snel los.

Hij is een geboren Roosendaler, en wel op 20 maart 1942 in de Groenstraat. Gaat naar de Openbare School in de Nieuwstraat en gaat hierna van school af om te gaan werken bij de kolenboer Jan van Kaam. Hij vult daar de zakken met een mud kolen. Dat is ongeveer zo’n 35 kg, voor een jong manneke zwaar werk. Op zijn 16e gaat hij, zonder rijbewijs overigens, met een VW pick-up busje olie en kolen wegbrengen naar de klanten van van Kaam. Dit werk bevalt echter niet meer en Bert gaat vervolgens werken bij de borstelfabriek van Jan Vermunt. Hij werkt daar op de zagerij waar ze de bomen tot platen zagen en vervolgens opstapelen om ze te laten drogen.

Ook Bert wordt op zijn 19de opgeroepen om zijn dienstplicht te vervullen met lichting 61-2. Hij gaat met de eerste reisgelegenheid naar Blerick-Venlo. Naar de stoottroepen voor twee maanden voor de eerste militaire oefeningen. Daarna in Blerick voor de rijopleiding motor en jeep en hij wordt daarna ordonnans op een Matchless motor. Na 4 maanden wordt Bert overgeplaatst naar de Prinses Irene Brigade en daarna gelijk naar Lacotine in Frankrijk. Na twee maanden daar geplaatst te zijn keert hij terug naar Nederland. Bert dient dan een verzoek in bij zijn toenmalige commandant om overplaatsing naar het KCT te Roosendaal. Hij wordt vervolgens in Roosendaal goedgekeurd voor de commando-opleiding. De ECO is dan al anderhalve week bezig. Bert haalt met de lichting 61-5 zijn groene baret. Wordt vervolgens naar de 105 Cie overgeplaatst, toenmalig commandanten zijn kapitein Kunst en Luitenant Vos. Bert doet ook aan wielrennen en dát is zijn sport. Krijgt daarom veel vrij van dienst om te kunnen trainen. Gaat ook met de 105 Cie naar Duitsland. Zit ook in de drumband van het KCT aIs trompettist.

Na 12 maanden commando te zijn geweest en het tot korporaal gebracht te hebben, verlaat Bert het KCT.

Bert is een vroege vogel en trouwt op 22- jarige leeftijd met Tini, zijn jeugdliefde. Zij krijgen samen 2 zonen, John en Arthur. Van beide Jongens is Bert is nog steeds geen opa en gezien hun leeftijd zal het daar wel niet meer van komen. Nu woont hij momenteel met Corrie alweer 28 jaar samen en daarvan ze nu 7 jaar getrouwd. Corrie heeft 2 kinderen uit een eerder huwelijk, te weten Patrik en Miranda en van hun kinderen is Bert wél opa over.

Na zijn diensttijd gaat Bert bij transportbedrijf de Beer werken. Daar krijgt hij een vrachtauto toegewezen en gaat ermee op Frankrijk rijden. Zijn eerste rit is naar Bordeaux en met veel zweet komt hij daar op de plaats van bestemming aan. Maar gaandeweg de ritten én de jaren leert hij het chauffeursvak wel. De laatste werkjaren is Bert dichter bij huis werkzaam, namelijk bij de Sita milieudienst.

Bert is op zijn 60e gestopt met werken en nu 12 jaar met pensioen, waar hij samen met Corrie volop van geniet. Neemt met de commando-vereniging aan alle activiteiten deel. En natuurlijk op vakantie naar Spanje en Frankrijk waar ze vrienden hebben wonen. Daar gaan ze dan ook minimaal 6 weken naar toe. Het hele leuke en interessante gesprek loopt op een eind en het is weer tijd om naar huis te gaan. Het was weer een gezellige avond. Bert en Corrie……bedankt !
Cor Hertogh & Jan van Beek

Rubriek …….‘Uit de oude Commando-doos’

Dialoog tussen een instructeur ‘Pantserstorm’ en een soldaat die tijdens de les klimtoren zijn schoenen staat te bekijken en zich afzijdig opstelt van de rest van het peloton.

Instructeur : “Waarom klim jij niet mee ? “

Soldaat : “Ik heb zoveel hoogtevrees dat ik nog niet op een krant durf te gaan staan”.

Instructeur : “Probeer dan een paar meter omhoog te klimmen”.

Soldaat : “Als ik één meter durf te klimmen dan kan ik ook tot helemaal bovenaan”.

Instructeur : “Dan kun je niet met weekend-verlof. Want jij moet straks met de 4-tonner naar het kamp en daarna naar het station. Aangezien de 4-tonner een hoogte heeft van meer dan 1 meter heb je de keus óf alles bij elkaar 15 km lopen óf hier blijven”.

De soldaat genoot even later van het prachtige uitzicht over Roosendaal en omgeving !!!
Bron : Groene Baret juni 1985

De Grote Commando Quiz – deel 1

Hoeveel weet jij eigenlijk over de geschiedenis van het Korps Commando Troepen en aanverwante zaken ? In deze editie van ‘de Tokkel’ de eerste quiz, en in elke volgende editie zal een nieuwe quiz geplaatst gaan worden. Test je kennis hier, de juiste antwoorden zijn achterin ‘de Tokkel’ terug te vinden. Veel plezier én succes !

Hans Molier

Het hoofdgebouw op de oude KCT kazerne, Gebouw ‘A’, is vernoemd naar de toenmalige majoor J. Gualthérie van Weezel. Wat was de bijnaam van dit gebouw ?

  1. de Citadel
  2. de Koepel
  3. het Vaticaan
  4. de Dom

Op 22 december 1955 overhandigt H.M. Koningin Juliana aan het Korps CommandoTroepen het zo felbegeerde vaandel. Tijdens deze plechtigheid is o.a. ook de Minister van Oorlog aanwezig. Maar wat is zijn naam ?

  1. Cornelis Staf
  2. Willem Frederik Schokking
  3. Piet de Jong
  4. Alexander Fiévez

Hoeveel Nederlandse commando’s zijn er tijdens de 2e Wereldoorlog gesneuveld ?

  1. 6 commando’s
  2. 7 commando’s
  3. 8 commando’s
  4. 9 commando’s

Waar werd op Java de commando opleiding gegeven ?

  1. Bandung
  2. Semarang
  3. Malang
  4. Batoedjadar

Op 22 maart 1942 begonnen 48 vrijwilligers van de Prinses Irene Brigade in de Schotse Hooglanden aan de opleiding tot commando. Hoeveel van hen ontvingen uiteindelijk de felbegeerde Groene Baret ?

  1. 22 vrijwilligers
  2. 25 vrijwilligers
  3. 27 vrijwilligers
  4. 29 vrijwilligers

Op 18 december 1942, tijdens een bezoek aan de Nederlandse troop in Port Madoc, brengt Prins Bernhard ook een bezoek aan de daar gelegen Nederlandse club. Wat was de naam van deze Nederlandse club ?

  1. Prinses Juliana
  2. Koningin Wilhelmina
  3. Prinses Beatrix
  4. Prins Willem

Hoeveel Nederlandse commando’s werden er krijgsgevangene gemaakt tijdens de gevechten in Oosterbeek in september 1944 ?

  1. 2 commando’s
  2. 3 commando’s
  3. 4 commando’s
  4. 5 commando’s

Welke Nederlandse commando had als bijnaam ‘de Turk’ ?

  1. Kapitein Johan Ulrici
  2. Kapitein Willem Eekhout
  3. Kapitein Cornelis Sisselaar
  4. Kapitein Raymond Westerling

Wat zijn de afmetingen van het beroemde Toggle-rope ?

  1. 160 cm lang / 16 mm dik
  2. 170 cm lang / 17 mm dik
  3. 180 cm lang / 18 mm dik
  4. 190 cm lang / 19 mm dik

Waar staat in Schotland het commando monument ?

  1. Spean Bridge
  2. Port Madoc
  3. Troon
  4. Achnacarry

Welke 3 commando-instructeurs vertrekken op 24 oktober 1965 naar de Biesbosch voor een 8-daagse overlevingsoefening ?

  1. De sergeanten J. Bochove, D. Ketting Olivier en D. Rouw
  2. De sergeanten J. Bochove, D. Ketting Olivier en B. Niggendijker
  3. De sergeanten J. Bochove, D. Ketting Olivier en H. Willemse
  4. De sergeanten J. Bochove, D. Ketting Olivier en J. vd Meer

 

Op welke datum is het huidige commandokamp ‘August Bakhuys Roozeboom’ geopend ?

  1. 29 april 1978
  2. 29 april 1979
  3. 29 april 1980
  4. 29 april 1981

De Sniper heeft verschillende wapensystemen ter beschikking. Wat is de maximale afstand waarop de Sniper met zijn Barrett M82 sniperwapen puntdoelen kan uitschakelen ?

  1. 1600 meter
  2. 1700 meter
  3. 1800 meter
  4. 1900 meter

Wie was de eerste commandant van het Korps Commando Troepen ?

  1. Luitenant-kolonel J. Borghouts
  2. Luitenant-kolonel W. van Beek
  3. Kapitein N. de Koning
  4. Majoor J. Gualthérie van Weezel

De laatste Ridder Militaire Willems Orde is in 2009 uitgereikt aan Kapitein M. Kroon. Maar hoeveel leden van het Korps Commando Troepen zijn onderscheiden met de Ridder Militaire Willems Orde ?

  1. 10 leden
  2. 11 leden
  3. 12 leden
  4. 13 leden

 

Activiteiten COV West Brabant 2014

1 Nieuwjaars bijeenkomst zondag 12 januari 2014
2 Schieten maandag 27 januari 2014
3 Leden vergadering vrijdag 18 april 2014
4 Onderhoud graven maandag 28 april 2014
5 Van Woerden Mars donderdag 15 mei 2014
6 Familie bivak donderdag 29 mei 2014
7 Fietstocht zondag 20 juli 2014
8 B.B.Q. zaterdag 23 augustus 2014
9 Jan Willem Petter Mars vrijdag 24 oktober 2014
10 Onderhoud graven maandag 27 oktober 2014
11 Vissen zondag 14 december 2014
12 Silvester tocht zaterdag 27 december 2014
Herdenkingen   2014
1 Capelse Veer zaterdag 1 februari 2014
2 Wassenaarse Slag maandag 3 maart 2014
3 Dodenherdenking Parklaan Roosendaal zondag 4 mei 2014
4 Wageningen Defile maandag 5 mei 2014
5 Roermond Indië Monument dinsdag 15 juli 2014
6 Eindhoven Market Garden donderdag 18 september 2014
7 Oosterbeek Market Garden vrijdag 19 september 2014
8 Vlissingen Infatuate zaterdag 1 november 2014

 

 

Familiebivak van 28 mei t/m 1 juni 2014

Als we op woensdag 28 mei aankomen op camping ‘de Klokkenberg’ te Werchter in België is Arno Haest al gearriveerd. Arno heeft zijn caravan al opgezet en Cor en Jan besluiten zijn voorbeeld te gaan volgen.

Een dag later komen de overige deelnemers aan. Bert en Frans hebben een stacaravan gehuurd. Op donderdag hebben we een prachtige wandeling gemaakt van zo’n 12 km door de bossen bij Kasteel van Horst. Op vrijdag wederom een wandeling gemaakt in de omgeving van de Druivenberg. Op een gegeven moment waren we verdwaald, maar uiteindelijk hadden we de juiste route weer gevonden. Onderweg kwamen we nog een gezellig café tegen waar we buiten in het zonnetje lekker hebben genoten van een welverdiend biertje of wijntje.
Omdat Arno met Sonja op zaterdag naar het concert van “de Toppers” moesten, hebben we op vrijdagavond onze barbecue gehouden. Raymond had wat takken gehakt om een kampvuurtje te maken. Het werd een hele gezellige avond, waarbij we lekker hebben zitten “buurten” en wat hebben gedronken. Op zaterdag zijn Jan & Jeanne met Corné & Marja en met Lisa naar Leuven gefietst. De rest van het gezelschap ging per auto. Eenmaal in Leuven aangekomen kwamen in een soort van volksfeest terecht. Het was er erg druk, maar we wisten toch een prachtige plek op een terras tegenover het gemeentehuis te vinden.

Ook dit jaar was de deelname aan het familiebivak wat aan de magere kant en over het algemeen zijn het steeds dezelfde mensen die meegaan. Toch was het ook dit jaar weer een heel leuk en gezellig uitstapje.
Jan van Beek

Met de duim omhoog…

Vanaf de tijd na de 2de WO, dat soldaten in uniform voor een bepaalde tijd met verlof naar huis mochten, voor 24,36 of 48 uur, ging dat in een zgn. militaire trein. En omdat er voor “de halve prijs” en soms met een Vrijvervoer Bewijs gereisd werd, gebeurde dat vrijwel altijd in wat verouderde en soms houten treinstellen en die zaten dan meestal bomvol.

De groepen voor de verschillende richtingen, noord of zuid, werden in afdelingen, bepakt en bezakt, dwars door de stad richting station gebracht en op elke wegkruising moest iemand het verkeer tegen houden, zodat gewoon door gelopen kon worden, met al die slingerende tassen !

Wel bestond er de mogelijkheid om ”te liften” naar huis, maar dat was aan strenge regels gebonden en ook dat groepje lifters werd netjes afgemarcheerd naar een plekje, ca, 5 km verwijderd van de hoofdpoort van de kazerne. aar rechts of naar links, een heel gedoe was dat, ook de Marechaussee kazerne was ergens langs die weg gelegen en die waren niet mals. Als je perse een dag eerder (vrijdags ) graag naar huis wilde dan kon je wel gelijk buiten de kazerne op de grote weg gaan liften, dan was er weinig kans dat je “gepakt” werd. En dus wilde schrijver dezes, dat ook en vrij snel had ik geluk met een stoppende auto (dat mocht toen nog gewoon), maar de persoon die mij een lift aan bood bleek een marechaussee te zijn.

Die vent vroeg wat ik aan het doen was. “Dat zie je toch, gewoon wandelen” zei ik. “Helemaal niet, mee jij” en ik werd afgeleverd bij de Marechaussee kazerne in Breda. Ik dus op rapport bij een wachtmeester van middelbare leeftijd, die wilde weten wat ik had uitgevreten. Dus vertelde ik dat ik hoognodig naar mijn verkering moest (wat later mijn vrouw is geworden ) en daar had hij wel begrip voor. Maar liften was op die weg gewoon een “doodzonde “vond hij.

 

In die verouderde kazerne, minimaal bezet, moest ik dus mijn verlof doorbrengen. Maar eerst werd ik als een gevangene ondervraagd, alsof ik weet niet wat gedaan had ! Dus naam, legernummer, rang, korps en pelotons commandant, alles moest worden opgebiecht en dat werd dan door gegeven naar de Commandokazerne in Roosendaal.
Omdat het daar in Breda aan mankracht ontbrak, werd contact gezocht met de marechaussee in Roosendaal om mij op te halen. Maar die etters deden daar 5 dagen over en dus besloot die wachtmeester mij maar gewoon ziek te melden, was hij “gedekt” voor dat lange oponthoud !

Overigens werd ik goed behandeld, kost en inwoning, alleen wel binnen blijven jij !

Wat zijn ze dan aardig in Roosendaal als de verloren zoon weer terecht is.. niet dus.. gelijk op rapport en als toetje drie dagen verzwaard voor die zondaar ! (op water en brood). Omdat deze jongen voor z’n dienstplicht de machinistenschool in Breda gedaan had, werd ik bij de staf ingedeeld en ging ik de specialistenopleiding bij de NS doen en van dat verzwaard is dus mooi niets terecht gekomen, ha, ha !!

Wel draaiden we de volledige dienstregeling van de NS, met overdag rangeren en ook nachtdienst volgens de dienstregeling, En vanzelf ook onderhoud aan het emplacement ed. En weer terug op de kazerne natuurlijk als commando meedoen met van alles en nog wat .

Nu denk ik wel eens terug aan die tijd, maar machinist als beroep op een trein ? Ook beroeps commando leek me helemaal niks ! Dit was een kort intermezzo van zomaar een tijdje van m’n diensttijd bij de commando’s.

Willem Nuyten “commando-trein-specialist” en ooit lid van de 2de CC .1951

Fietstocht 20 juli 2014

Op zondag 20 juli 2014 hadden we weer de jaarlijkse fietstocht. Om klokslag 12.00 uur vertrokken we vanuit ons thuishonk ‘Huis ten Halve’ voor een fietstocht van ongeveer 30 km. Joep van Moerkerk had weer een prachtige route uitgezet, waarvoor onze dank. We fietsten deze keer eerst via Nispen naar Essen en daar vandaan richting Tuincentrum Moerkant. Daar was onze pitsstop en koffie met gebak stond voor iedereen al klaar. Nadat sommigen nog een rondje door de winkel hadden gemaakt, vervolgden we onze tocht.

Op naar ‘Café ’t Trapke Op’ te Huijbergen voor de volgende pitsstop. Na hier een half uurtje gerust te hebben werd het tijd om weer richting ‘Huis ten Halve’ te gaan. Hier arriveerden we om 14.30 uur en we hadden er toen 32 km opzitten. Na hier nog even een consumptie genuttigd te hebben ging een ieder weer richting huis.
Jan van Beek

‘Herinneringen aan de Meidagen 1940’

van Keesje Rombout toen + 9 jaar

We wisten dat Duitsland al in 1939 een oorlog was begonnen tegen heel veel landen in Europa. Toch maakten wij als kinderen van amper 9 jaar ons daar geheel niet druk over. We wisten eigenlijk weinig van die vreemde landen om ons heen en ook op school leerde je eigenlijk alleen iets over Nederland. Wel vonden we de opkomst van grote groepen Nederlandse soldaten best spannend met al hun legermateriaal die allen door paarden werden voortgetrokken. Dus gingen we begin mei ’40 al kijken naar de Hollandse soldaten die in de verschillende delen van onze stad gelegerd waren. Die vreemde lucht van paarden, leer en uitrusting hoorden gewoon bij die soldaten en is ons altijd bijgebleven.

Omdat wij thuis al vroeg een radio hadden hoorden we snel dat Duitse soldaten onze grenzen waren overgetrokken en dat Nederland nu ook bij die oorlog betrokken was. Die alarmerende berichten vertelden we ook aan onze buurtjes en jonge vrienden. Op een vroege morgen klommen opeens, naar later bleek Hollandse soldaten, bij ons over de schutting omdat ze zich dóór de huizen heen wilden verplaatsen. Dat was wel even schrikken want die jongens spraken een soort Limburgs dialect, best moeilijk verstaanbaar voor onze Hollandse oortjes.

Ondertussen was een grote groep Hollandse wielrijders, afkomstig uit Gorinchem, bij Papendrecht middels het pontveer overgezet. Zij parkeerden hun rijwielen, keurig met vier tegen elkaar, in de Toulonselaan tegen het hekje van het plantsoen. Hierachter stond een groene legerauto. We keken er binnen en zagen allerlei fietsonderdelen, maar we kwamen nergens aan. Een aantal soldaten gingen verder naar het station en de rest had de opdracht om de Moerdijkbrug te gaan bezetten. Maar dat was nu veel te laat, ze hadden zich blijkbaar in de afstand vergist.

Omdat er niet zo op ons gelet werd, konden we al snel aan de aandacht van onze ouders ontsnappen en gingen we kijken waar die soldaten gebleven waren. Wij kenden de omgeving natuurlijk als onze broekzak. Toen we hoorden van Duitse parachutisten die ergens in de weilanden rondliepen konden wij als snel ‘onze’ soldaten naar de buitenrand brengen met uitzicht op de in de verte bewegende figuurtjes.

Ook wisten we via wat verboden paadjes op het voetbalveld en naar de achterkant van het station te komen. Zodoende konden we die soldaten daar ook ongezien naar toe brengen. Zij moesten dus de Duitsers tegen gaan houden, maar die kwamen over de spoorbaan vanuit Brabant door het zuiden van de stad, richting Dordrecht.

Op onze zwerftocht zagen we ook een neergeschoten Nederlandse soldaat liggen. Hij was in z’n hals geraakt en we hoorden van een bevriende tante dat hij uren om water had geroepen. Zij was er met een keteltje water naar toe gekropen om hem wat te drinken te geven. Later zijn wij ook gaan kijken en nog vele dagen erna kon je de contouren van zijn bebloede lichaam nog goed zien. Erg zielig vonder we dat.

Na een paar dagen hadden de Duitsers helaas onze stad bezet en gingen we weer met ons groepje overal kijken wat er in de laatste dagen gebeurd was. Zo zagen we ook een grote verhuiswagen die door de politie opdracht had gekregen om overal de gesneuvelde burgers op te gaan halen. Nog lang daarna bleef in de herinnering een tweetal overleden oude mensjes, stijf gearmd, waarschijnlijk in de vuurlinie gelopen.

Ook vonden we in het Oranjepark een vreemde (Duitse ?) helm en toen één van ons hem omdraaide zagen we dat die vol met haar en bloed zat. Een heel eng gezicht. Verder ook overal achtergelaten Nederlands legermateriaal en op de hoek van ‘de Vest’ zelfs een soort klein kanon. Verschillende huizen waren in brand geschoten. Ook een woning langs ons schoolplein, waarvan wij begin mei met voetballen een ruit kapot hadden gemaakt en die we toen vanuit ons zakgeld weer hadden betaald.

Uit ‘herinneringen’ van K.R of Karel(tje)

Onderhoud oorlogsgraven

Op maandag 27 oktober a.s. gaan we weer de graven schoonmaken aan de Bredaseweg te Roosendaal. Dit vanaf 09.15 uur en onder leiding van Pierre Pheijffer. Alle hulp is van harte welkom !

Boekbespreking :

COMMANDO : Achnacarry 1942 – Roosendaal 2014

Nunc aut nunquam (‘nu of nooit’), de Latijnse embleemspreuk van het Korps Commandotroepen. Een spreuk die voor velen nostalgie, herinneringen en emoties oproept. Honderden mannen doen jaarlijks nog een poging om deel uit te maken van deze elite. Een innerlijke strijd om de felbegeerde groene baret.

Maar waarom? Wie is de commando? Waar is hij ontstaan en hoe is hij geworden tot wat hij nu is? Het antwoord op deze vragen vind je in Commando, Historie en opleiding van Nederlandse Commando’s. Dit boek vertelt over het ontstaan van de groene baret, de rol van de geestelijke verzorging en het belang van de geneeskundige dienst voor de ECO. Het wijst je de weg door het tentenkamp, verklaart het personage van ‘de instructeur’ en zorgt voor een herbeleving van ‘de afmatting’, met bloed zweet en tranen. ‘Last but not least’ kijk je door de ogen van de commando in spe door het afsluitend hoofdstuk: ‘dagboek van een cursist’.

Voor wie is dit boek?
Dit boek is voor de militair, (oud)-commando en veteraan. Maar ook als je geen militaire achtergrond hebt of ‘alleen maar’ van militaire historie houdt, is dit boek wat voor jou. Een boek voor iedereen die graag meer wil weten over de oorsprong van de Nederlandse commando. Een boek dat nostalgie, herinneringen en gevoel bij het Korps Commandotroepen (terug) brengt bij de lezer.

Auteurs : Hans van de Wall en Rien Stegman
Prijs : € 32,95 en voor (oud-)commando’s € 29,90. Beiden exclusief verzendkosten.
Te bestellen via http://boekcommando.nl/bestellen/

RAID ON BRUNEVAL 27/28 februari 1942

Inleiding:
De overval op een Duits radiopeilstation bij Bruneval, ten noorden van Le Havre, was een grootscheepse gecombineerde operatie van de Britten. Parachutisten werden gesteund en teruggebracht door de Royal Navy.

Bruneval
Eind 1941 trok een Duitse installatie bij Bruneval, een plaatsje niet ver van Le Havre aan de Franse kust, de aandacht van fotograferende verkenningsvliegtuigen van de Royal Air Force. Dit Duitse radiopeilstation diende voor waarschuwing van geallieerde schepen en vliegtuigen die de kust van West-Europa naderden. Luchtfoto’s wezen uit dat het peilstation was geplaatst in een kuil, ongeveer 50 meter voor een alleenstaand huis en ongeveer midden tussen dat gebouw en de kust. Vermoed werd dat dit peilstation, evenals vele andere die langs de kust geplaatst stonden, gedeeltelijk verantwoordelijk waren voor het verlies van vele Britse bommenwerpers. Besloten werd daarom een raid op deze installatie uit te voeren, belangrijkste onderdelen en informatie mee terug te nemen voor onderzoek en als het even kon een van de technici gevangen te nemen.

Voorbereiding
Op 8 januari 1942 vroeg Lord Mountbatten, hoofd van de Gecombineerde Operaties, aan het hoofdkwartier van de 1e Parachutistendivisie of zij de taak konden uitvoeren. Deze divisie was op papier een indrukwekkende eenheid, maar in werkelijkheid niet erg sterk. Daarom werd voor deze actie de C-Compagnie van het 2e Bataljon gekozen onder leiding van majoor John Frost. Op 24 januari 1942 vertrok majoor Frost naar Tilshead, waar hij zijn eerste ontmoeting had met Commander F.N. Cook van de Royal Australian Navy, die de evacuatie van Frost en zijn mannen moest verzorgen. Verder waren er ook 32 officieren en manschappen van de Royal Fusiliers en de South Wales Borderers aanwezig, die met de boten mee zouden gaan en de terugtocht moesten dekken. Een van de belangrijkste personen tijdens deze bijeenkomst was Flight-Sergeant C. Cox van de RAF. Zijn belangrijke taak was om, als radiodeskundige, de verschillende onderdelen van de installatie te ontmantelen.
De eerder genomen luchtfoto’s werden aangevuld met gegevens, verkregen door de Fransen. Op de eerste foto’s waren geen wapens te zien geweest, die zwaarder waren dan een mitrailleur. Wel had men waargenomen dat er vanaf november 1941 met de bouw was begonnen van 3 bunkers. Het radiopeilstation bevond zich op slechts 200 meter van deze bunkers, die onderling waren verbonden met verbindingsloopgraven, die echter nog niet waren voltooid. De prikkeldraadversperring rondom de verdedigingswerken was 1,80 meter breed. Verder werden er vele mitrailleursposten waargenomen en het aanwezige garnizoen telde 30 man, waarvan er 5 in het nabijgelegen huis sliepen en de rest in het dorp, op ongeveer 500 meter van het strand.

De raid
De aanvallende strijdmacht werd in 3 afdelingen gesplitst. De afdeling onder leiding van luitenant Charteris had de taak om het stuk strand te veroveren, te behouden en gereed te maken voor de terugtocht van de overvalsgroep. Luitenant Ross, verbonden aan deze eenheid, moest een route vrijmaken door eventuele mijnenvelden die hij mocht aantreffen. De strijdmacht wachtte op goede weersomstandigheden. Ze moesten tenslotte niet alleen het doel veroveren, maar ook veilig met de benodigde informatie terugkeren. Het weerbericht voor de nacht van 27 of 28 februari was goed en de marinestrijdkracht vertrok ‘s middags. In de koude, enge ruimte van de Whitley’s kropen ondertussen de parachutisten in hun slaapzakken terwijl ze koers zetten richting Bruneval, een vlucht van iets meer dan twee uur.

Toen ze nog 30 minuten van de Franse kust verwijderd waren, kropen de militairen uit hun slaapzak. De treklijnen werden aan het vliegtuig vastgemaakt en de luiken van de openingen in de vloer werden verwijderd. Plotseling gloeiden rode lichten boven de openingen aan, vervolgens de groene. Toen ze even later aan hun geopende parachutes hingen, werden ze zich bewust van een plotselinge stilte, die slechts verbroken werd door het wegstervende gezoem van de vliegtuigen.
Toen kwamen zij neer in 3 decimeter sneeuw en de containers met wapens, ontplofbare stoffen en radio’s vielen rondom hen neer. De omgeving was koud en vredig.

Toen majoor Frost landde, herkende hij het landschap van de foto’s en de oefenmaquette. Van het rendez-vous vertrok hij met zijn manschappen op een draf richting het alleenstaande huis, dat 10 minuten later was bezet en de enige daar aanwezige Duitser, was gedood. Tegelijkertijd leidde luitenant Curtis zijn mannen naar de radarinstallatie, slecht enkele meters verwijderd van het alleenstaande huis. Eenmaal aangekomen doodden ze vijf van de zes aanwezige Duitsers in de naastgelegen bunker. De zesde, die over de rand van de rots was gevallen en drie meter lager op een richel terecht was gekomen, werd gevangengenomen. Deze vertelde Frost, die hier ondertussen ook was aangekomen, dat er in het gebied niet meer dan 100 militairen aanwezig waren. Toen klonken er plotseling schoten uit de richting van La Presbytere. Besloten werd dat luitenant Curtis en zijn mannen het veroverde doel zouden bewaken en Frost liet zijn 12 mannen terugtrekken uit het alleenstaande huis en vormde zo een verdedigingslinie voor de kuil met het radiopeilstation.

Ondertussen werkten Flight-Sergeant Cox en luitenant Vernon met zijn Royal Engineers enorm snel om de installatie te ontmantelen. Terwijl de mannen van Frost het vijandelijk vuur beantwoordden, ging het ontmantelen van de installatie verder, terwijl de kogels hen om de oren vlogen. Twee kogels troffen en beschadigden een stuk van de installatie terwijl Flight-Sergeant Cox dit in zijn handen hield. Op dat ogenblik zag men koplampen van voertuigen, die zich in de richting van de door de Duitsers bezette boerderij bewogen, maar Cox had gekregen waarvoor hij was gekomen en het was tijd om te gaan.

Terugtocht
De overvallers holden struikelend over de ongelijke grond die bedekt was met een dikke laag sneeuw en zochten een weg naar nieuwe verdedigingsposities. Alles leek in orde, maar tijdens de afdaling van de steile helling was de lucht plotseling gevuld met rondvliegende aardkluiten en kogels. De groep wilde de afdaling voortzetten toen luitenant Ross van beneden schreeuwde dat het strand nog niet veroverd was, omdat luitenant Charteris en zijn mannen ten gevolge van afweervuur op grote afstand van de juiste zone waren neergekomen.

Juist toen majoor Frost tien van zijn eigen mannen naar beneden zond om luitenant Ross te helpen bij zijn taak, kwamen plotseling de vermiste parachutisten opdagen vanuit de duisternis. De ontsnappingsroute was spoedig gezuiverd en om 02.15 uur bevond de groep zich op het strand.

Op het strand was van de marinevaartuigen nog niets te zien en moest men 20 minuten in martelende onzekerheid wachten. De marine was namelijk ook in moeilijkheden geraakt. Twee Duitse torpedobootjagers en twee onderzeeërs waren, terwijl de marineschepen lagen te wachten, op minder dan een mijl afstand gepasseerd. Majoor Frost begon met zijn blauwe zaklantaarn in de richting van de zee te schijnen en om 02.35 uur ving de marine de signalen op en voer naar de kust. In het kruisvuur tussen de Britse schepen en de vijandelijke stellingen scheepten de overvallers zich in.

Succes
De Duitsers verloren zes man en een onbekend aantal gewonden, terwijl er een scheur in hun radarverdediging was gemaakt. Aan Britse zijde was een dode te betreuren en zeven andere mannen, die er niet op tijd in waren geslaagd het strand te bereiken, moesten worden achtergelaten. Zeven man van de overvallers raakten gewond en de boten vertrokken hals-over-kop, sommigen overbelast en andere weer bijna leeg. Twee mijl uit de kust klauterden de overvallers met hun gevangenen en de veroverde onderdelen van het radiopeilstation uit de landingsvaartuigen aan boord van wachtende motorkanonneerboten, waarmee zij snel naar Portsmouth voeren. In de loop van de ochtend vlogen jagers van de Royal Air Force boven hun hoofden, gereed om iedere poging van de Luftwaffe om de buitgemaakte uitrusting naar de bodem van de zee te zenden, te verhinderen. Spoedig bleek dat de radiopeiling in het gebied van Bruneval niet meer effectief werkte.

Hans Molier

Definitielijst

divisie

Bestond meestal uit tussen de een en vier Regimenten en maakte meestal deel uit van een Korps. In theorie bestond een Divisie uit 10.000 – 20.000 man.

Luftwaffe

Duitse luchtmacht.

mitrailleur

Machinegeweer, een automatisch, zwaar snelvuurwapen.

raid

Snelle militaire overval in vijandelijk gebied.

Bronnen

  • Standaard Geillustreerde Geschiedenis van de 2e Wereldoorlog / deel 4
    – De Slag om Arnhem / Lekturama-serie / deel 5
    – Bericht van de Tweede Wereldoorlog
    – Arnhem van Martin Middlebrook

MALLARD WANDELTOCHT op 25 oktober 2014

Commandovrienden van COV West-Brabant
Op zaterdag 25 oktober 2014 organiseert het Bevrijdingsmuseum Zeeland in Nieuwdorp voor de 5e keer de MALLARD WANDELTOCHT ter herinnering aan de bevrijding van Zuid-Beveland. Op deze datum vindt bij de Sloedam ook de jaarlijkse herdenking plaats van Operatie Mallard, dit jaar in het kader van 70 jaar bevrijding Midden-Zeeland.

COV Zeeland heeft haar leden opgeroepen om deel te nemen aan de wandeltocht over 13 kilometer en aan de herdenking.

Het bestuur hoopt dat ook binnen uw vereniging belangstelling is voor deelname, zodat een flinke groep groene baretten zich op 25 oktober op Zuid-Beveland presenteert.

Uw leden dienen zich aan te melden bij de eigen vereniging en moeten als groep worden ingeschreven bij de organisatie. (zie nadere informatie hieronder)

Inschrijven groepen: Vóór 18 oktober a.s. per e-mail: wandeltocht@bmzeeland.nl

  • Met naam en adresgegevens van alle deelnemers.
  • Duidelijk aangeven wie aanspreekpunt/verantwoordelijke is voor de groep

Via www.bevrijdingsmuseumzeeland.nl is een aanmeldingsformulier te downloaden.
Via info@bmzeeland.nl is meer informatie verkrijgbaar.
Telefonisch contact: 0113-671475 of 06-10602043 (Stef Traas)

Kosten deelname:      :4 euro p/p (koffie voor geüniformeerden gratis)

Startplaats:                 Bevrijdingsmuseum Zeeland, Coudorp 41, 4455                             AH Nieuwdorp

(volg borden voor parkeerplaatsen)

Afstand:                      13 km, lopen in formatie, tempo ca. 5 km/uur

08.30 uur                    verzamelen bij de grote tent naast het museum + koffie

09.00 uur                    gezamenlijke afmars

10.45 uur                    aankomst kolonne legervoertuigen

11.00-12.00 uur          herdenking (na ongeveer 6,5 km)

12.00-12.30 uur          lunchpauze in de tent bij het monument.

Indien gewenst kan voor een lunchpakket worden gezorgd. Vermelden bij aanmelding.

Ca. 12.30 uur              vervolg wandeltocht

  • Tenue: Groene baret. Duidelijk herkenbaar zijn als commando, bijvoorbeeld reüniejack, regenjack met commando-embleem of anderszins herkenbaar tenue
  • Herdenking vindt plaats na ongeveer 6,5 km
  • Voor herdenking aantreden samen met Wapenbroeders
  • Voor wie de afstand te lang blijkt te zijn, wordt vervoer terug naar de startplaats geregeld.
  • Bij Bevrijdingsmuseum gelegenheid tot toiletbezoek; eten en drinken verkrijgbaar. Consumptietent bij herdenkingsplaats

Mocht u niet in staat zijn om de afstand te lopen, dan bent u ook van harte welkom bij de herdenking.

Het bestuur van COV Zeeland hoopt op uw deelname

Met commandogroet, namens COV Zeeland,
Ko de Jonge

Opmerking :

Bij deelname opgave bij Jan van Beek graag vóór 18 oktober a.s.

Vertrek vanaf de kazerne om 07.30 uur. Graag in tenue met baret op de man.

 

 

 

Excursie Ieper 2015

 

In het laatste weekend van april óf eerste weekend van mei 2015 zijn wij door Jean-Pierre Masschelein, voormalig paracommando uit Menen, uitgenodigd voor een rondleiding over de voormalige WO1-slagvelden rond het Belgische Ieper. Hij wil dit voor ons (de commando vereniging) gratis doen, waarvoor dank !
Het bestuur wil daar een tweedaagse reis van maken. Onze voorkeur gaat uit om te carpoolen naar het clublokaal van de paracommando te Menen, en van daaruit met een bus de excursie te vervolgen. Jean Pierre kan een voordelig hotel regelen voor oud commando’s voor een nacht.                                                                                                                                Jacky Souffriau (secretaris Menen) wil voor ons ook een touringcar regelen, hij is namelijk buschauffeur. Jacky wil dit gratis voor ons doen, waarvoor ook hier onze hartelijke dank. We hoeven alleen de bus maar te huren.

 

 

Als je deel wil nemen aan deze prachtige excursie, geef je dan op bij de secretaris. En zodra we meer weten over het aantal deelnemers dan kunnen we een kostenbegroting per persoon maken.

We gaan er een heel leuk en verzorgd weekend van maken, met eventueel een kranslegging op zaterdagavond onder de Menenpoort. Eventuele suggesties zijn natuurlijk van harte welkom.

Op het ogenblik hebben we nog té weinig aanmeldingen om deze reis te organiseren. Zelf ben ik enkele malen per jaar in de omgeving van Ieper te vinden, en ik kan jullie aanraden om voor deze excursie in te schrijven.

Kortom, een unieke gelegenheid om de voormalige WO1-slagvelden en de gezellige stad Ieper te ontdekken. Gewoon doen, je zal er echt geen spijt van krijgen !!!

Opgave voor deelname kan bij Jan van Beek nog tot en met 1 januari 2015

Hans Molier

Juiste antwoorden Grote Commando-quiz deel 1:

1C – 2A – 3C – 4D – 5B – 6D – 7C – 8D – 9C – 10A – 11A – 12C – 13C – 14D – 15B

Medewerkers en bestuursleden van COV West-Brabant wensen u allen hele fijne feestdagen en een goed en voorspoedig 2015

Herdenking Operatie Infatuate

Op zaterdag 1 november a.s. is er weer de jaarlijkse herdenking mbt Operatie Infatuate, de Bevrijding van Walcheren (Vlissingen en Westkapelle) in november 1944. Vertrek van af de kazerne om 09.30 uur met de bus. Opgave voor deelname bij Jan van Beek graag vóór 27 oktober a.s.

In Memoriam : Jan Sweere

Priester en oud-aalmoezenier Korps Commando Troepen en Lid in de Orde van Oranje-Nassau. Overleden op 87-jarige leeftijd op 14 september 2014 te Roosendaal.

Na zijn inwijding als priester in 1952 gaat Jan bij verschillende parochies in Zeeuws-Vlaanderen en West-Brabant aan de slag. Vanaf 1958 wordt hij ook aangesteld als reserve-aalmoezenier bij de Koninklijke Landmacht. Op 1 oktober 1969 volgt een plaatsing bij het KCT en daar zal hij blijven tot zijn pensionering op 1 april 1988.

Bescheiden en altijd op de achtergrond optredend was aalmoezenier Sweere gedurende bijna 19 jaar een vertrouwensman voor velen. Een zeer gewaardeerd rustpunt ook in het vaak hectische leven van de commando’s, met name tijdens de Elementaire Commando-opleiding.

Op de zestigste korpsverjaardag op 22 maart 2002 werd aalmoezenier Sweere benoemd tot ‘Ere-commando’, en daar was hij terecht trots op. Voor zijn werk als aalmoezenier bij het Korps en zijn jarenlange vrijwillige inzet voor de kerkgemeenschap, werd Jan Sweere op 19 oktober 2011 benoemd tot Lid in de Orde van Oranje-Nassau.

Op dinsdag 23 september j.l. werd een afscheidsdienst gehouden in de Parochiekerk te Zegge, met als afsluiting het blazen van de ‘Last Post’. Een delegatie van COV West-Brabant en enkele oud-commando’s waren hierbij aanwezig.