Tokkel 2015/1

U kunt het ook bekijken in PDF, druk dan op deze link 1e Editie 2015

1e Editie 2015

‘De Tokkel’

Inhoud

Belangrijke gegevens 3
Bestuur / Financiële transacties / Contributie / Secretariaat 3
Een woordje van de voorzitter 4
Op bezoek bij Pierre Pfeijffer………………….. 6
Verslag nieuwjaars receptie 2015………………….. 7
Verslag schietwedstrijd 2015 8
Activiteiten / Herdenkingen 2015 10
Ingezonden stuk : Verslag Oefening ‘Herfst’ 11
Oproepje 12
Grote Commando Quiz – deel 2 14
Ingezonden stuk : Op verkening bij Covra. 15
Ingezonden stuk : Les bediening Vickers machinegeweer. 18
Militaire Willems Orde voor Majoor Gijs Tuinman. 19
Antwoorden De Grote Commando Quiz – deel 2 19

BELANGRIJKE GEGEVENS

Bestuur :
Voorzitter : Cor Hertogh 0165-569087
Vice voorzitter : Raymond Bochove 06-54221475
Secretaris : Jan van Beek 0165-512414
Penningmeester : Rinus Schalken 0416-333906
Lid : Joop Beusenberg 0165-856989
Lid : Ad Verwey 0165-549347
Lid : Arno Haest 0032-36671729
Financiële transacties :

NL 71 INGB 0006547503 t.n.v. V.O.C. Westelijk Noord Brabant, p.a. Hogevaart 129, 5161 PM Sprang Capelle.
Contributie e.d. :
• Contributiejaar loopt van 1 april t/m 31 maart en de contributie bedraagt € 20,00 per jaar.
• Nabestaanden van oud-commando’s kunnen steunend lid worden voor een bedrag van € 10,00 per jaar.
• Donateurs betalen minimaal € 10,00 per jaar. (Voor meer informatie kunt u zich wenden tot het secretariaat).

Ledenadministratie : : Rinus Schalken 0416-333906

Contactpersonen :

‘de Tokkel’ : Hans Molier 06-14199153/0165-554531
Activiteitencommissie : Jan van Beek 0165-512414
Integratieplan : Cor Hertogh 0165-569087
Sociale coördinatie : Rob Chrispijn 0167-540660
Veteranenaangelegenheden : vacant
Herdenkingen : Jan van Beek 0165-512414
Onderhoud graven : Pierre Pfeijffer 0165-537382
Advertenties ‘de Tokkel’ : Cor Hertogh 0165-569087

Aanleveren van copy kan gemaild worden naar h.molier@kpnmail.nl

Een woordje van de voorzitter…….

Het nieuwe jaar is alweer een paar maanden oud voordat de eerste editie van ‘de Tokkel’ uitkomt. We hebben het afgelopen jaar leuke en minder leuke dingen meegemaakt. Minder leuk was dat we het afgelopen jaar vijf maten begraven hebben waarbij we als vereniging bij aanwezig waren. We hadden gehoopt dit nieuwe jaar fris te kunnen beginnen, maar we hadden tot half maart alweer twee overledenen, namelijk Kapitein Quartel en Theo van de Aarsen. Hopen dat we voorlopig gevrijwaard blijven van begrafenissen.
De leuke dingen zijn dat we een zeer gezellige nieuwjaarinstuif gehad hebben. We hadden van het jaar maar een man die een certificaat kreeg voor vijftig jaar drager groene baret en dat was onze penningmeester Rien Schalken. Proficiat Rien !
Daarnaast heeft het bestuur en de evenementen commissie zeer veel werk verzet, grote klasse jongens. Ik hoop dat jullie dit jaar op dezelfde voet doorgaan dan blijven we nog een gezonde vereniging.

Cor Hertogh

Op bezoek bij……. Pierre Pfeijffer

We denken dat we dit keer bij een speciaal lid van onze vereniging op bezoek gaan, namelijk bij Pierre Pfeijffer. Pierre is in Batavia in voormalig Nederlands-Indie geboren en wel op 24 juni 1936. Het gezin woonde daar omdat de vader van Pierre beroepsmilitair was. Hij diende bij het KNIL als sergeant bij de Cavalerie en daar werd alles toen nog met paarden gedaan.
Tot zijn 6e jaar had Pierre een onbezorgde jeugd, maar toen brak de oorlog uit in Nederlands-.Indie. Daardoor kwam hij met zijn moeder met een dochter en twee zoontjes in een Jappenkamp terecht. Hij heeft van zijn 6e tot en met zijn 10e jaar in het jappenkamp gezeten. (Een foto van dit kamp is te zien in het KCT museum). Als Pierre verteld over deze tijd ga je er toch meer over nadenken.
Na een maand varen komt in 1946 het gezin in Nederland aan. Eerst vinden ze onderdak bij familie, maar uiteindelijk vinden ze een woning in de Ampèrestraat te Roosendaal. Hier gaat Pierre naar de lagere school en later volgt hij een opleiding tot machine-bankwerker aan de LTS. Na nog een avondopleiding gevolgd te hebben vind hij een baan bij Technovum. Dit is echter niet voor hem, en hij vindt al vrij snel een nieuwe baan bij Red Band. Hier zou hij 40 jaar blijven werken.
Pierre moest ook in militaire dienst. Hij meldde zich bij de verbindings-troepen in de Elias Beeckman Kazerne te Ede. Pierre wilde meer en werd geselecteerd voor een opleiding bij het KCT. Van de 100 cursisten haalden slechts 50 daarvan de felbegeerde groene baret welke op 4 februari 1956 werd uitgereikt. Aan Marche-les-Dames heeft Pierre goede herinneringen. Daar ontmoette hij 2e luitenant H. van Oostrom. Die had ook in het Jappenkamp gezeten en samen konden ze hun belevenissen bespreken. Helaas werden ze na een week weer terug geroepen in verband met de opstand in Hongarije. In het begin gaf Pierre zich op om vrijwillig naar Suriname te mogen gaan. Maar dit verzoek werd afgewezen. Een maand voor zijn afzwaaien mocht hij er alsnog naar toe. Hij heeft daar geen gebruik meer van gemaakt. Hij is zoals zovelen als Brenhelper begonnen en daarna Brenschutter geworden. In de functie van korporaal heeft Pierre op 27 maart 1957 de militaire dienst verlaten.

In zijn jonge jaren leert hij Riet Aerts kennen en op 21 november1961 zijn ze getrouwd. Samen hebben ze twee dochters, te weten Brigitte en Ethel en twee schoonzoons, Ron en Albert. Ze hebben ook een kleinzoon, Thom van 10 jaar. Pierre en Riet zijn nu 53 jaar etrouwd. Pierre is nu 19 jaar met pensioen. Zijn hobby is wandelen en hij al 12 keer de Vierdaagse van Nijmegen gelopen. Pierre is ook de coördinator voor het schoonhouden van de militaire begraafplaats op de Bredaseweg.
We hebben deze avond nog lang nagepraat over van alles en nog wat, en het gaat jullie verder nog lang goed.

Cor en Jan

Nieuwjaars receptie 2015
De nieuwjaarsreceptie was dit jaar weer in ons clublokaal ‘Huis ten Halve’. Hiervoor hadden zich 82 leden aangemeld. Zo rond de klok van 16.00 uur was een ieder aanwezig en gelukkig waren er dit jaar weer een paar nieuwe gezichten aanwezig.

Nieuwjaarsreceptie 2015

Na dat een ieder een plaatsje had gevonden en zich de koffie goed had later smaken werd er een toost uitgebracht op het nieuwe jaar. Voor een gezond en voorspoedig nieuwjaar. Daarna bij een borrel en een biertje was het een gezellige drukte. Otto Methorst had met zijn zangkoor voor een optreden gezorgd. De nummers die zij brachten werden in de zaal goed gewaardeerd en er werd volop meegezongen. De voorzitter opent daarna rond de klok van 18.00uur de boeren koffietafel. Wat een ieder zich weer goed laat smaken.
Na de koffietafel houdt de voorzitter zijn woordje over het afgelopen Jaar. En we hebben dit jaar maar een jubilaris, namelijk Rinus Schalken. De Oorkonde ‘50 jaar commando’ word hem uitgereikt en zijn echtgenote krijgt een bos bloemen. Een anekdote is dat Rinus scherpschutter in dienst is geweest. Aan alles komt een eind en zoals gebruikelijk maken we een groepsfoto en word het schorem lied uit volle borst meegezongen. Wat ook betekend het einde van de avond. Het is weer mooi geweest tot volgend jaar.

Verslag schietwedstrijd 2015
Op donderdag 26 februari 2015 was er weer de jaarlijkse schietavond. 15 Personen hadden zich om 19.00 uur verzameld in Café ‘de Valk’ te Wernhout om te kampen wie er deze avond de meeste punten bij elkaar zou schieten. Er werd geschoten met geweer .22 en we begonnen met 4 proefschoten om de wapens te verkennen. Hierna volgden 3 rondes, de eerste ronde met 10 patronen, de tweede en derde ronde elk met 6 patronen. Volgens de schietmeesters werd er zeer goed geschoten :
Hier volgen de resultaten:
1. Arno Haest 340 pnt                8. Fred van Soest 328 pnt
2. Joop Beusenberg 335 pnt      9. Ad van Rijsbergen 327 pnt
3. Rob Mes 332 pnt                  10. Erica Verhagen 326 pnt
4. Rinus Schalken 332 pnt       11. Matthijs Haest 324 pnt
5. Wouter Hillenbrink 331 pnt 12. Otto Methorst 323 pnt
6. Jan van Beek 331 pnt           13. Mevr. Hillenbrink 320 pnt
7. Michel Freijer 331 pnt          14. Cor Hertogh 298 pnt

Na afloop werden er nog enkele sterke verhalen verteld, en nog gezellig wat nagepraat.

Activiteiten COV West Brabant 2015

1 Nieuwjaarsbijeenkomst zondag 11 januari

2 Excursie Covra woensdag 11 februari

3 Schieten donderdag 26 februari

4 Ledenvergadering vrijdag 17 april

5 Onderhoud graven maandag 27 april

6 Van Woerden Mars donderdag 7 mei

7 Familiebivak donderdag 14 mei

8 Zomerwandeling woensdag 17 juni

9 Fietstocht zondag 19 juli

10 B.B.Q. zaterdag 22 augustus

11 Jan Willem Petter Mars vrijdag 23 oktober

12 Onderhoud graven maandag 26 oktober

13 Silvester tocht woensdag 23 december
Herdenkingen 2015

1 Capelse Veer zaterdag 31 januari

2 Wassenaarse Slag vrijdag 27 februari

3 Dodenherdenking Parklaan maandag 4 mei

4 Wageningen Défile dinsdag 5 mei

5 Roermond Indië Monument woensdag 15 juli

6 Oosterbeek Market Garden vrijdag 18 september

7 Mallard Mars zaterdag 31 oktober

8 Vlissingen Infatuate dinsdag 3 november

Ergens in ’51 met de 2de CC een oefening genaamd “Herfst”
Een oefening die begon ergens op de Veluwe. Dit was een zogenaamde “terugtrekoefening” samen met mariniers met als oefenvijand de Vrijwillige Nationale Reserve. Dat terugtrekken in samenwerking met een afdeling van de Mariniers was misschien wel belangrijk om te doen maar wij vonden het helemaal niks.Dekking zoeken, stelling verlaten en weer opnieuw dekking zoeken.
We wilden liever die “burgers in soldatenpak” klop geven en graag iets doen wat we geleerd hadden. Vechten en gevangenen nemen en we hadden nog veel meer , commando-ideetjes !
Aan dat terugtrekken zou in Noord Brabant een einde komen en dan mochten wij ons gaan uitleven en daar wilden we maar al te graag aan beginnen. Maar wij bleken te vechtlustig in de ogen van die scheidsrechters (Witte Band om de arm ) en dus werd de geplande oefening verder afgelast, zogenaamd omdat de velden met koolzaad dan gevaar liepen.
Dit tot groot ongenoegen van de van vechtlust blakende commando’s, maar als tegenprestatie mochten we dan meedoen aan een parade die ergens in Zeeland (Vlissingen ?)door Prins Bernhard zou worden afgenomen. En daarvoor moesten we in de open 3 tonners, netjes op de banken, in de houding, plaatsnemen met de Lee Enfield tussen je knieën geklemd. Er waren stratenmakers bezig aan de zijkant van die weg en er stonden vlaggen langs de kant. Plotseling ging een geweer af, geladen met een losse flodder of was het nou en scherpe patroon, hetzelfde geluid toch ? En even later nog een keer, maar nu reden we onder wat vlaggen door en één z’n vlag vloog spontaan in de fik, hoe bestaat het hè…?

Maar even later werden we als het ware klem gereden door een jeep met officieren er in, waaronder ook één met een rode band om de pet, nou dan weet je al genoeg toch ! “Wie is de hoogste in rang” werd er geroepen en wij wezen naar Cees Onderdelinden onze korporaal, (die geen sergeant wilde worden. Hij moest alle namen noteren en aan de leiding doorgeven zodat er rapport kon worden opgemaakt. Later hoorden we dat er op die drinkkruiken van die stratenmakers was geschoten. Nee hè….. ?.

Eenmaal terug op de kazerne op rapport dus. We kregen allen een berisping en ik dacht 14 dagen verzwaard arrest. Dus ook 2 weekenden maar daar hebben we wat leuks van gemaakt. Onder ons waren jongens die de kerk niet konden missen, haha….., Dus moesten we, Christen of geen Christen, echt wel naar de Zondagsmis en natuurlijk niet in dat smoezelige werkpak. We kregen van die aardige sergeant van de wacht dus toestemming om ons om te kleden en onder begeleiding van een korporaal werden we naar de stad afgemarcheerd naar een voor mij onbekende katholieke kerk.
Groot was de verbazing van de dienstdoende wachtpost toen we laat op de zondagavond ons kwamen melden voor de petoet. De kerkdienst was namelijk behoorlijk uitgelopen, dat heb je daar wel eens volgens ingewijden in de leer ! (commando’s zijn best wel brave christenen.).
Waarschijnlijk zijn de cellen in de oude kazerne niet berekend op veel gasten. Wij waren met een aantal samen in één cel gepropt en onder ons was een Amsterdammer die lid was van een club die les gaf in schijnboksen aan bv. Artiesten waaronder aan Piet Bambergen. Dus hadden wij de grootste lol tijdens dat tijdelijke verblijf en zo konden we al doende aardig van ons afslaan .
Dat waren wat lotgevallen van een commando. K.R.

Oproepje…….
Op de militaire oefenterreinen van de Rucphense Heide zijn ‘de Berekuil’ en ‘de Rotterdammer’ te vinden. Maar weet iemand waar deze namen vandaan kwamen en wat hier precies te doen was ?
Ook informatie over ervaringen met de hindernisbaan die destijds op de Rucphense Heide lag zijn van harte welkom. Bij voorbaat dank.
Reacties graag naar h.molier@kpnmail.nl

De Grote Commando Quiz – deel 2
Hoeveel weet jij eigenlijk over de geschiedenis van het Korps Commando Troepen en aanverwante zaken ? In deze editie van ‘de Tokkel’ de tweede quiz, en in elke volgende editie zal een nieuwe quiz geplaatst gaan worden. Test je kennis hier, de juiste antwoorden zijn achterin ‘de Tokkel’ terug te vinden. Veel plezier én succes !
Hans Molier
1. Wat is de naam van de bar in het Spean Bridge Hotel in Schotland ?
a. Snedder Bar
b. Commando Bar
c. Oranje Bar
d. Wilhelmina Bar

2. Hoeveel mensen afkomstig uit de stamonderdelen KCT en uit het KCT zijn er tijdens de Korea oorlog gesneuveld ?
a. 5
b. 6
c. 7
d. 8

3. Waar werd op Java de commando-opleiding gegeven ?
a. Batoedjadar
b. Malang
c. Tegal
d. Semarang

4. Welke slag wordt jaarlijks op 12 februari herdacht ?
a. Slag om Capelse Veer
b. Slag bij Hoengsong
c. Slag om Sumatra
d. Slag om Arnhem

5. Welke commando-eenheid stond bekend als ‘de Suriname-Cie’?
a. 103e Commando-troepen Compagnie
b. 104e Commando-troepen Compagnie
c. 105e Commando-troepen Compagnie
d. 108e Commando-troepen Compagnie

West-Brabantse Oud-Commando’s op verkenning bij COVRA

COV West-Brabant bracht op woensdag 11 februari 2015 een bezoek aan ‘De Centrale Organisatie Voor Radioactief Afval’ in Borssele. COVRA, is een opslagbedrijf voor radioactief afval en is de enige in Nederland die dit afval mag opslaan. Alle bedrijven in Nederland die met radioactieve stoffen werken, zijn verplicht om hun radioactief afval aan COVRA aan te bieden.
Secretaris Jan van Beek heeft jaren geleden meegewerkt aan de bouw van één van de loodsen voor laag- en middelradioactief afval. Hij had daar altijd nog graag eens rondgekeken, vertelt hij tijdens de Nieuwjaarsborrel op de kazerne in Roosendaal tegen Ko de Jonge, bestuurslid van COV Zeeland. Dat wordt een regelrecht ‘BINGO-moment’. Commando-collega De Jonge weet namelijk dat COVRA interessante rondleidingen organiseert. Jan grijpt de kans met beide handen aan, regelt een datum en stuurt een uitnodiging rond aan de leden van de COV voor een trip naar Vlissingen-Oost.

Covra

Een twintigtal leden geeft gehoor aan de oproep zodat op 11 februari een Commando waarnemers- en verkenningsgroep de COVRA gebouwen en terreinen aan een kritisch ‘veiligheidsonderzoek‘ gaat onderwerpen.
Na de gastvrije ontvangst met koffie en cake geeft stralingsdeskundige Jeroen Welbergen in de filmzaal de bezoekers uitleg over wat COVRA precies doet. Het bedrijf zet zich kort gezegd in om de opslag van hoog-, middel- en laagradioactief afval zowel voor de verre toekomst als voor degenen die het proces uitvoeren en bewaken met uiterste zorg te omringen. De verwerking is er steeds op gericht om de radioactieve stoffen zo veilig mogelijk te verpakken en op te slaan. COVRA krijgt radioactief afval uit ziekenhuizen, industrie en kerncentrales in opslag.
Hoog in het vaandel staat daarbij openheid en uitleg over het werk wat de medewerkers doen, het soort afval dat COVRA opslaat en de duurzaamheid van de opslag. Ook training van bijvoorbeeld brandweer en politie wordt door COVRA-medewerkers verzorgd.
Na de mondelinge uitleg worden 3-D brillen uitgedeeld die de film over het bedrijf realistisch overbrengen. Aandachtig kijkt en luistert de groep vervolgens naar de deskundige uitleg van Jeroen bij de in vitrines tentoongestelde voorwerpen. De rondleiding in de opslagunits wordt verzorgd door Marcel Israël. Marcel lijkt wel speciaal uitgezocht door het bedrijf om de groep oud-commando’s te begeleiden. Als naar zijn (werk)achtergrond gevraagd wordt, vertelt hij dat hij een militaire opleiding heeft bij de Genietroepen en als Commandant Instructiepeloton dienst heeft gedaan. Bij COVRA is hij onder meer brandweer instructeur en als zodanig zal hij vanavond een training brandweer verzorgen.
Het gezelschap houdt tijdens de rondleiding de aandacht erbij, al begint de uitgebreide informatie de toehoorders af en toe te duizelen. Van het HABO gebouw voor hoog radioactief afval zijn de muren van 1.70 dik beton. Het gebouw is bestand tegen overstromingen, neerstortende vliegtuigen, aardbevingen en andere rampen. Veel aandacht trekt de 132-tons kraan die bovenin de ruimte hangt waar de transportcontainers in de vloer worden geplaatst. Dit proces wordt geheel van buiten de ruimte aangestuurd. Het gedeelte van de vloer waar al containers zijn geplaatst is voelbaar warmer dan de lege kokers, vertelt Marcel. Enkele mannen gaan op de knieën om te controleren of de informatie klopt. Er worden geregeld vragen gesteld en ook de dames tonen zich geïnteresseerd.

Bij het verlaten van de diverse gebouwen fungeert veiligheidsmedewerker Arnold Eijke als ‘bezemwagen’. Hij let er op dat niemand in de gebouwen achterblijft. Een taak die best wel nodig blijkt te zijn. Het gezelschap valt geregeld uiteen tijdens de tocht door de gangen en ruimtes van de HABOG-loods. De lift brengt de bezoekers wel gedeeltelijk omhoog, maar tussendoor blijken er ook veel traptreden te zijn en ‘bergop’ is voor enkele deelnemers een vorm van afmatting.

Vriendelijk begeleid door Arnold bereiken ook de achterblijvers het gebouw waar de vaten voor laag- en middel radioactief afval wordt opgeslagen. In een gedeelte van dit gebouw biedt COVRA gratis ruimte aan musea om stukken op te slaan die een goed binnenklimaat nodig hebben. De COVRA-voorlichters zien er niet tegenop om hun bezoekers zo geduldig en uitgebreid mogelijk te informeren. Na drie uur lang een grote hoeveelheid aan informatie te hebben opgenomen, gaan de waarnemers van COV West-Brabant met vermoeide voeten als ‘deskundigen’ op het gebied van opslag radioactief afval terug naar huis.
Ellie de Jonge

Les in bedienen van de zware mitrailleur genaamd “De Vickers”.

Over het behalen van de Groene Baret weten we voldoende, maar er waren toch wel meer opleidingen ?
1951 – Tijdens de opleiding in het omgaan met de zware mitrailleurs waren er momenten waar we niet op gerekend hadden en ook niets over hadden geleerd. Als de patroonband namelijk stokte moesten er één of meer patronen uit de band getrokken worden en moest de invoerhandel voor die patroonband opnieuw worden overgehaald en dan pas kon je verder gaan met schieten.
Voordat we hulp kregen van een kapitein van een mitrailleurcompagnie, die daar misschien als controleur rondliep, modderden we zelf maar wat aan. We lagen dus niet zelf onder vuur ! We schoten voor het eerst met scherp op ‘De Harskamp’en dat gaf al enige opwinding en ook onze sergeanten wisten er, voor zover ik weet, weinig van. Zij waren net zo nieuw als wij.
Dus als er iets anders gebeurde dan wat er in het handboek stond, was het improviseren geblazen. Maar je kon die patronen toch niet zomaar in het zand laten vallen ? “Nee, doe jij ze maar in je zak, want om die hete loop te verwisselen hebben we die losse dingen toch nodig”. Het vreemde was wel dat je die patroon niet meer zomaar in die band terug kon steken!
Omdat die mitrailleurs behoorlijk gedateerd waren en in WO II al in gebruik waren, gebeurde dat verschillende keren en niet altijd werden die patronen weer netjes ingeleverd. Het laat zich raden wat we met die losse patronen zouden kunnen doen !
Meer jongens mochten natuurlijk schieten met dat imposante geweer en regelmatig stokte de aanvoer van die patroonband en moest de eerder genoemde handeling worden herhaald. Dus weer patronen er uittrekken en opnieuw hadden we dan een aantal losse patronen. Na de lessen van eerder genoemde kapitein (‘n blanco ) werd er even niet meer geschoten, maar deden we de oefening “loop verwisselen”. Dat ging dan met een gloeiend hete loop tussen het schieten door en dan ook geen koelwater verspillen. Die Vickers zijn namelijk met water gekoeld en met canvas bekleed, maar dat water was me toch heet !
We moesten dus liggend in het zand, op je rug, trachten die hete loop zien te verwijderen, en met een losse patroon omwikkeld met z’n geweer-schoonmaak-lapje, de loop afsluiten zonder dat er koelwater verloren ging. En niet je handen branden hè, want de reserveloop moest er ook nog weer in om verder te gaan met schieten, dat alles was dus van levensbelang. En dat alles kruipend door het zand en onder dekking natuurlijk, want het was nu menens !
Na afloop kregen we van die aardige kapitein toch nog een goedkeurend knikje en wij waren nu een stuk professioneler en wijzer geworden in het bedienen van die zware mitrailleur.
Uit herinneringen tijdens de diensttijd 1951 van K.R.

Militaire Willemsorde voor Majoor Gijs Tuinman

Gijs Tuinman

4 december 2014 : Majoor GijsTuinman wordt door Koning Willem-Alexander tot Ridder geslagen.

Juiste antwoorden Grote Commando Quiz – deel 2 :
1B – 2C – 3A – 4B – 5A