Tokkel 2017-1

Beste leden,

Hierbij weer “De Tokkel” van 2017 1e editie. Je kunt het hier lezen of via een PDF klik dan hier; Tokkel editie 2017-1.

Veel leesplezier.

1e Editie 2017

‘De Tokkel’

COV West Brabant

Inhoud van deze nieuwe Tokkel kunt u terugvinden in de pagina aanwijzing….

Belangrijke gegevens ………………………………………………………………..3

Bestuur / Financiële transacties / Contributie / Secretariaat …………….3

Een woordje van de voorzitter …………………………………………………….4

Verslag Sylvester wandeltocht 2016………………………………………….5

Inschrijving reünie 2017 ……………………………………………………………..6

Verslag Nieuwjaarsreceptie 2017 ………………………………………………..6

Normandië uitstapje 2017 …………………………………………………………..7

Website COV west-Brabant ………………………………………………………..7

Op bezoek bij ……………………………………………………………………………9

Activiteiten & Herdenkingen 2017………………………………………………..11

Museum Korps Commando Troepen Roosendaal ………………………..12

Artikel ‘Hoe komt het dat de Groene Baret groen is ?’ ……………………14

Ter herinnering. ………………………………………………………………………..18

Boekbespreking ‘Spion van Oranje’ …………………………………………….20

De 20e van Woerden Mars………………………………………………………….21

Verslag ‘Tocht langs de geallieerde ontsnappingsroute uit WO2′ ……..23

Filmbespreking ‘Hacksaw Ridge’ (2016)………………………………………..27

Effe lachen & Oproepje & Mededeling…………………………………………..28

Gedicht ‘On Walcheren Island 1944’……………………………………………..29

Verslag schietwedstrijd 2017 ……………………………………………………….30

2

COV West Brabant

BELANGRIJKE GEGEVENS

Bestuur :

Voorzitter                      

Cor Hertogh

0165-569087

Vice voorzitter                

Raymond Bochove

06-54221475

Secretaris                      

Jan van Beek

0165-512414

Penningmeester            

Rinus Schalken

0416-333906

Lid                                 

Joop Beusenberg

0165-856989

Lid                           

Arno Haest

0032-36671729

Financiële transacties :

NL 71 INGB 0006547503  t.n.v. V.O.C. Westelijk Noord Brabant, p.a. Hogevaart 129, 5161 PM Sprang Capelle.

Contributie e.d. :

  • Contributiejaar loopt van 1 april t/m 31 maart en de contributie bedraagt

25,00 per jaar.

  • Nabestaanden van oud-commando’s kunnen steunend lid worden voor een bedrag van 10,00 per jaar.
  • Donateurs betalen minimaal 10,00 per jaar. (Voor meer informatie kunt u zich wenden tot het secretariaat).

Ledenadministratie :             : Rinus Schalken       0416-333906

Contactpersonen :

‘de Tokkel’                               : Hans Molier              06-14199153/ 0165-554531

Activiteitencommissie : Jan van Beek  0165-512414

Integratieplan             : Cor Hertogh             0165-569087

Sociale coördinatie    : Rob Chrispijn 0167-540660

Veteranenaangelegenheden  : vacant

Herdenkingen              : Jan van Beek           0165-512414

Onderhoud graven      : Pierre Pfeijffer          0165-537382

Advertenties ‘de Tokkel’ : Cor Hertogh             0165-569087

Aanleveren van copy kan gemaild worden naar h.molier@kpnmail.nl

3

COV West Brabant

Een woordje van de voorzitter…….

Het nieuwe jaar is alweer een paar maanden oud en we hopen dit jaar met frisse moed te beginnen en elkaar regelmatig te zien tijdens een activiteit. We hebben een goed nieuwjaarfeest gehad, al mogen er voortaan nog wel enkele leden bijkomen om de zaal gezellig vol te krijgen en lekker bij te kletsen. De jaarvergadering is goed verlopen, het bestuur en de activiteitencommissie hebben het afgelopen jaar goed werk verricht. Klasse jongens !

De jaarlijkse bbq is ook heel goed verlopen met

dank aan Jeanne en Jan. Het was wederom voortreffelijk geregeld.

Het familiebivak hebben we af moeten zeggen omdat we te weinig aanmeldingen hadden. Zeven personen is wel héél weinig en we hopen dit jaar op meer liefhebbers.

De jaarlijkse fietstocht was heel goed voorbereid en we hadden gelukkig goed weer. Zeer goed gedaan en bedankt Jan. De herdenkingen waren overigens ook goed bezet.

Ik treed dit jaar terug als bestuurslid want ik vind het na 24 jaar genoeg geweest, al heb ik het altijd met veel plezier gedaan. Ik wens de volgende voorzitter veel succes.

Cor Hertogh voorzitter

4

COV West Brabant

Sylvester Wandeltocht 28 december 2016

De jaarlijkse Sylvester wandeltocht van COV West-Brabant staat weer voor de deur. Altijd heel gezellig en voor velen dé gelegenheid om elkaar weer eens te zien en bij te kletsen. De opkomst valt echter wat tegen. De voorgaande jaren hadden zich gemiddeld 20 tot 30 wandelaars hiervoor aangemeld, voor deze editie tellen we slechts 8 liefhebbers.

Maar goed, net na 19.00 uur gaan we op pad. Het is perfect wandelweer, droog en een temperatuur net boven het vriespunt. En onderweg wordt er inderdaad veel bijgekletst…..zeg maar gerust héél veel bijgekletst. Om circa 20.15 uur komen we aan bij Boer Bakx, waar Jan van Beek en Cor Hertogh met de traditionele snert en warme chocolademelk ons op staan te wachten. Na ons wat opgewarmd en uitgerust te hebben, én uiteraard van de snert genoten te hebben, vervolgen we onze weg weer.

En ook op de terugweg is het weer ‘druk’ in het wandelgezelschap. Tegen de klok van 22.00 uur arriveren we weer bij de Outdoor en Travel Outfitters van Appie en Wil. Maar ondanks de geringe opkomst is óók deze editie weer heel gezellig en geslaagd geweest !

Hans Molier

5

COV West Brabant

Inschrijving Reünie 2017

Inschrijving voor de reünie van 25 maart 2017. Dit kan via de website van het Korps Commandotroepen. Let op ! Registratienummer zonder puntjes! Achternaam beginnen met hoofdletter ! Schat uw maat niet te klein in Het reüniejack is een soort regenjack dat over de normale kleding gedragen kan worden !

Lukt het niet? Neem dan contact op met de projectofficier onder vermelding van naam, rnr, adres, liplg. E-mail: reunie2017@korpscommandotroepen.nl

Nieuwjaarsreceptie 2017

Het was een hele goede opkomst en er werden ook weer 2 certificaten uitgereikt voor 50 jaar commando. Ditmaal was de beurt aan; Toon Wagemaker en Ferry Visser, beide van lichting 66-5.

Toon Wagemakers

Ferry Visser

Natuurlijk werden ook de echtgenotes van beiden in de bloemetjes gezet. De Brabantse koffietafel was weer uitstekend geregeld en er werd doorgegaan totdat het op was. Iedereen was dus goed voorzien van een “natje en droogje”. Een belangrijke mededeling van de voorzitter was dat hij, na 24 jaar, zijn voorzitterschap zal beëindigen. Dus voor het komende zittingsjaar kan er alvast nagedacht worden over een nieuwe voorzitter!

6

COV West Brabant

Normandië uitstapje 2017

Mocht u nog interesse hebben om met deze hele interessante trip mee te gaan, geef u dan op bij de secretaris of stuur hem even een mailtje.

Hoe de reis er precies uit zal gaan zien en wat de kosten zullen worden is nu nog niet bekend. Onze gedachten gaan in ieder geval uit naar het huren van een groot huis of enkele stacaravans. En voor wat betreft het vervoer kan bij voldoende deelname een bus gehuurd worden. Heb je interesse ? Laat even iets weten en geef aan wat je voorkeuren zijn m.b.t. aantal dagen, datum, en wijze van vervoer. Wij gaan in ieder geval uit van een reis van minimaal 5 dagen !

En heeft u verder nog vragen neem dan contact op met de secretaris – Jan van Beek : lisajelte@ziggo.nl : 0165-512414

Website van de COV West-Brabant

Met deze website www.covwestbrabant.nl willen wij u op een andere manier informeren over de activiteiten en andere zaken betreffende onze vereniging.

We vinden het heel belangrijk u op de hoogte te kunnen houden van nieuws dat te maken heeft met onze Commandovereniging, de Commandostichting en het Korps Commandotroepen. We hopen dat u ons vaak zult bezoeken. Houd deze site dus in de gaten!

Mocht er toch nog iets zijn waardoor u niet goed overweg kunt met deze website, neem dan gerust contact op met het bestuur en/of de website beheerder.

7

COV West Brabant

8

COV West Brabant

Op bezoek bij…………

We gaan ditmaal op bezoek bij Joop Beusenberg. Joop zag op 7 juni 1943 het levenslicht in Rotterdam en hij was het tiende kind van de in totaal elf kinderen. Het gezin verhuisde midden 1943 naar Moerdijk waar Joop vervolgens zijn jeugdjaren verder doorbracht. Na de lagere school ging Joop naar de LTS in Klundert en koos voor het vak van machinebankwerker. Toch ging hij na de LTS ging hij als 14-jarige in het bedrijf van zijn vader werken als beton ijzervlechter.

Op 1 februari 1953 werd de familie Beusenberg vanwege de watersnood geëvacueerd naar de kazerne in Ossendrecht. Daarna naar Eindhoven waar ze vervolgens bij particulieren werden ondergebracht. En daarna naar de Camping de Staalberg in Oisterwijk waar de familie uiteindelijk weer bij elkaar was.

9

COV West Brabant

Op zijn 18e komt Joop in contact met de dan 16-jarige Paula Oostvogels en al snel hebben de twee verkering. Maar Paula woonde toen in Achtmaal en dat was vanaf de Moerdijk een flink eindje weg. Dus altijd door regen en wind met de brommer naar Achtmaal.

In die tijd wordt Joop ook opgeroepen om zijn dienstplicht te vervullen. Met de lichting 60-3 naar de Stoottroepen in Venlo en vervolgens naar Roosendaal voor de commando-opleiding. Joop komt in de 104 Cie onder commando van Kapitein Sier. Joop is een keer flink opstandig geweest en krijgt daarvoor 14 dagen streng arrest. Na 6 dagen gezeten te hebben komt Majoor van Woerden bij hem in de cel langs en vraagt hem waarom hij hier zit. Joop verteld wat hij heeft gedaan. Hierna moest hij zich melden bij overste de Koning en krijgt van hem “gratie”. Tijdens ons gesprek haalt Joop een fotoboek tevoorschijn en laat ons de foto’s uit zijn diensttijd zien. Werkelijk een hele mooie verzameling !

Na zijn diensttijd ging Joop weer werken en hij moest zijn loon elke week aan zijn moeder afgeven want vader “zijn vader hield niet van kostgangers”. Maar daarvoor in de plaats kreeg hij traktement (zakgeld). Op 21 mei 1965 treed hij in het huwelijk met Paula Oostvogels en ze gaan vervolgens in Klundert wonen. Ze krijgen daar 2 zonen, in 1965 Frank en in 1967 Carlo. In 1971 koopt Joop een stuk bouwgrond op de Basaltdijk te Roosendaal en bouwt daar een bungalow op.

In 1988 gaan Joop en Paula op vakantie naar Italië, en wel naar de Riviera Ventimiglia. Ze zien daar een flatje met daarin 10 vakantie appartementjes plus een woonhuis daarbij. Hetzelfde jaar kopen ze dit nog. Ruim 12 zijn verstreken en hun zonen willen terug naar Nederland. In 2000 keren ze terug en kopen ze een bungalow in Essen. Inmiddels wonen ze nu alweer 5 jaar in Roosendaal. En is Joop ook alweer 6 jaar lid van onze commando vereniging waarvan 4 jaar als bestuurslid.

Cor en Jan

10

COV West Brabant

1

Nieuwjaars bijeenkomst

zondag

15 januari 2017

2

Schieten

donderdag

23 februari 2017

3

Bezoek DAF Museum

woensdag

22 maart 2017

4

Ledenvergadering

donderdag

13 april 2017

5

Onderhoud graven

maandag

24 april 2017

6

Van Woerden Mars

donderdag

11 mei 2017

7

Bezoek Normandië

donderdag

18-22 mei 2017 ?

8

Zomerwandeling

donderdag

15 juni 2017

9

Fietstocht

zondag

16 juli 2017

10

Jaarlijkse BBQ

zaterdag

19 augustus 2017

11

Onderhoud graven

maandag

23 oktober 2017

12

Jan Willem Petter Mars

vrijdag

27 oktober 2017

13

Sylvester wandeltocht

woensdag

27 december 2017

1

Wassenaarse Slag

maandag

27 februari 2017

2

Capelse Veer

zaterdag

8 april 2017

3

Dodenherdenking Parklaan Roosendaal

donderdag

4 mei 2017

4

Defilé Wageningen

vrijdag

5 mei 2017

5

Veteranendag

zaterdag

24 juni 2017

6

Indië Monument Roermond

maandag

17 juli 2017

7

Market Garden Eindhoven

maandag

18 september 2017

8

Market Garden Oosterbeek

dinsdag

19 september 2017

9

Mallard Mars & Herdenking

zaterdag

28 oktober 2017

10

Operatie Infatuate Vlissingen

donderdag

2 november 2017

11

COV West Brabant

Museum Korps Commando Troepen Roosendaal

Ondanks de grote herinrichting die in 2014 in de Historische Collectie van het Korps Commandotroepen (HC KCT) heeft plaatsgevonden, rusten de vrijwilligers die de HC runnen niet op hun lauweren.

Constant zijn ze kritisch aan het kijken naar de collectie en de uitstraling daarvan. Ideeën die opborrelen worden besproken en wordt er gekeken naar de haalbaarheid daarvan.

Zo kwam enige tijd geleden het idee naar boven om de foto’s aan de achterwand van twee vitrines aan te passen. Het ging hier om de vitrines van No 2 Dutch Troop en van het Korps Insulinde. Foto’s werden gezocht en gevonden en door een bedrijf uit Roosendaal (van Strien Print and Sign) op de achterwand van de vitrines geplakt.

Naar aanleiding van de uitreiking van de MWO aan het Korps werd de jacht geopend op een goede foto van het vaandel met daaraan de MWO. Ook die werd gevonden en door hetzelfde bedrijf aan een wand bevestigd. Al met al weer een prima geslaagd project dat de HC een nog grotere professionele uitstraling geeft dan die ze al heeft volgens de vele bezoekers die we mogen ontvangen.

Ook een keer een bezoek brengen aan de HC KCT? Stuur een Email: Kct.museum@mindef.nl en het gaat vanzelf goed komen !

12

COV West Brabant

13

COV West Brabant

HOE KOMT HET DAT DE GROENE BARET GROEN IS ?

In de zomer van 1942 was No 1 Commando, een Engelse commando eenheid opgericht in 1940, gelegerd in Ayrshire, Schotland. Op zekere dag hield de commandant van de eenheid, luitenant-kolonel Will Glendenning van het Welch Regiment, samen met zijn plaatsvervangend commandant majoor Tom Trevor van hetzelfde regiment, een “tour d’horizon” met betrekking tot de toekomstige inzet van de eenheid. Ook aanwezig was kapitein B.G.B. “Puggie” Pugh van de Royal Welch Fuseliers. Tijdens het gesprek kwam de vraag met betrekking tot een standaard hoofddeksel naar voren.

Het probleem deed zich namelijk voor dat er niet minder dan 79 (!) verschillende regimenten en korpsen uit het Britse leger waren vertegenwoordigd in de eenheid en dat iedereen het hoofddeksel droeg van zijn moedereenheid. Op die manier verscheen er een rijk geschakeerde selectie van hoofddeksels op de appels van de eenheid. Voor de Regimental Sergeant Major (RSM) van de eenheid een regelrechte nachtmerrie !

Dit probleem deed zich ook voor bij andere Commando eenheden maar sommigen, met name No 2 en No 9 Commando, hadden dit opgelost door als standaard hoofddeksel de zogenoemde Tam-O-Shanter (een hoofddeksel van Schotse origine) aan te nemen. Als gevolg van een aantal redenen, o.a. dat No 1 Commando hoofdzakelijk uit Welshmen bestond, werd een hoofddeksel met een Schotse afkomst niet geschikt of wenselijk geacht. De beslissing viel dat een baret een betere optie was aangezien het moeilijk was een baret verkeerd te dragen, een baret licht was en indien nodig gemakkelijk in een broekzak kon.

Wat de kleur van de baret betreft waren er al twee kleuren “in service”: de zwarte voor het Royal Tank Regiment (de cavalerie) en de rode voor het Parachute Regiment. Deze kleuren dienden dus vermeden te worden.

Gelukkig bleek het schouder embleem van No 1 Commando over voldoende kleuren te beschikken om een keuze uit te kunnen maken. Het embleem bestond uit een salamander die door vlammen kruipt. De salamander was groen en de vlammen geel/goud en rood. Het kostte niet veel moeite om te beslissen dat de groene kleur de beste en meest voor de hand liggende keuze was.

14

COV West Brabant

Nadat het type, de stijl en de kleur van de baret waren vastgesteld werd “Puggie” Pugh opgedragen om te onderzoeken hoe en waar de baret kon worden gemaakt. Gelukkig was er in de omgeving, in Ardrossan, een fabriek die gespecialiseerd was in het maken van Schotse “bonnets”. Een bezoek aan de fabriek leverde op dat die een contract had met het War Department voor het maken van de zwarte cavalerie baretten. Hiervan werden voorbeelden gemaakt: een uitvoering voor de officieren en een uitvoering voor “other ranks”. Het verschil was dat de zweetband van de baret voor de officieren van zijde was en die voor de “other ranks” van leer! Het eerste originele exemplaar van de groene baret had een slechte vormgeving en ook niet de juiste kleur. Gesprekken met de fabrikant leverde twee proefexemplaren op die werden gemaakt ter goedkeuring van de commandant van de eenheid. Binnen veertien dagen leverde de fabriek een bestelling af die ieders goedkeuring kon wegdragen.

De volgende fase was dat de commandant toestemming moest zien te krijgen van de commandant van de Special Service Brigade, brigadegeneraal Bob Laycock, om de baret te mogen dragen. Het antwoord van Laycock kwma snel. Het hield in dat hij al geruime tijd (waarschijnlijk vanaf april/mei 1942) overwoog om te komen tot een standaard hoofddeksel voor de gehele brigade en dat hij van mening was dat de groene baret van No 1 Commando ideaal zou zijn. En natuurlijk zou toestemming volgen!

15

COV West Brabant

Als gebaar besliste hij dat No 1 Commando als eerste de baret zou krijgen zodra deze beschikbaar zou zijn. Zodoende werd de groene baret door No 1 Commando in gebruik genomen nog voordat de eenheid begon aan Operatie Torch, de landingen in Noord Afrika in november 1942. Maar geschiedenis zou geen geschiedenis zijn als er geen andere versie is. En die is dat het No 4 Commando was die de baret als eerste ging dragen en wel in augustus 1942, nadat zij was teruggekeerd van de raid op Dieppe.

Er zijn foto’s waarop deze eenheid op 5 september 1942 staat aangetreden voor een inspectie door brigadegeneraal Laycock. Alle “other ranks” droegen de groene baret, behalve de officieren. Hun versie van de groene baret, niet met een leren zweetband, maar met een zijden, was namelijk nog niet gearriveerd. Welke eenheid dus de eer heeft om als eerste de groene baret te dragen is een beetje onduidelijk.

16

COV West Brabant

De beslissing tot het dragen van de groene baret en ook de productie ervan, liep echter wel een flink stuk “voor de muziek uit.” Immers, er moest van hogerhand nog officieel toestemming komen. Briefwisseling tussen Lord Louis Mountbatten, op dat moment Chief of Combined Operations, en The Under Secretary of State for War, om te komen tot een “distinctive head-dress for the Special Service Brigade”, liep al vanaf begin mei 1942 en is eind van die maand nog eens dunnetjes over gedaan. Uiteindelijk werd de groene baret officieel geïntroduceerd op 13 oktober 1942 en werd tevens bepaald dat deze verstrekt zou worden op basis van één per persoon.

In juni 1942 was al een order geplaatst voor 10.000 baretten. Die order werd in juli van dat jaar aangepast om er zeker van te zijn dat er in die maand 4100 klaar zouden zijn en 4900 in augustus. Pas op 26 september 1942 ging er een voorbeeld van de baret naar de toenmalige koning George VI ter verkrijging van zijn toestemming. Die kwam twee dagen later op 28 september. De fabrikant Kangol, één van de acht fabrieken die baretten produceerden, maakte op dat moment al 250 baretten per week ! Overigens is Kangol de afkorting voor Knitted Angora Wool.

Het bovenstaande betekent dus dat de mannen van het eerste uur van No 2 Dutch Troop, na hun opleiding in Achnacarry, niet gelijk een groene baret uitgereikt kregen. Hetgeen ook wel blijkt uit de foto van 4 Troop van No 3 Commando uit juni 1942, waarop De Waard en Van Gelderen, beiden van No 2, staan met een kepi op hun hoofd en niet met een baret, evenals de mensen om hen heen.

In zijn boek Operatie Pierre-Jacques schrijft Guido Zembsch Schreve op bladzijde 57: “Kerstmis en de jaarwisseling 1942 1943 zijn voorbij.” Op bladzijde 59 schrijft hij: “De tijd ging voorbij, er werden groene baretten aan ons uitgedeeld ten teken dat wij nu volwaardige commando’s waren. Het was met trots dat wij deze hoofddeksel droegen.” No 2 Dutch Troop was op dat moment gelegerd in Port Madoc in Wales.

Met veel dank aan kapitein b.d. Jack Bakker voorzitter Historische collectie Korps Commandotroepen.

17

COV West Brabant

TER HERINNERING !

De contributie graag betalen vóór 1 april 2017 over te maken naar onderstaande rekening.

Rekening nummer NL71 INGB 0006 5475 03 Ten name van

Commandovereniging West-Brabant

p.a. Hogevaart 129 5161 PM  SPRANG-CAPELLE

Voor diegenen die een machtiging hebben afgegeven bij de bank moeten die laten verhogen naar 25,00

Zij die geen machtiging hebben gegeven aan de bank, willen die dat als nog doen. Het bespaart de vereniging veel kosten en problemen.

Met commando groet, Rinus Schalken

18

COV West Brabant

Primera De Roselaar

Voor onze klanten zijn wij de vertrouwde winkel in de buurt met een unieke combinatie van producten en diensten voor iets leuks voor jezelf of een snelle boodschap. Zo kun je bij Primera onder andere terecht voor wenskaarten, postzegels, tijdschriften, boeken, dagbladen, tabak, Staatsloterij, Lotto, beltegoed, cadeaukaarten, tickets, kantoorartikelen en cartridges. Altijd persoonlijk, gezellig en goed geholpen !

Adres :

Primera de Roselaar Roselaar 29

4701 BB Roosendaal

19

COV West Brabant

Spion van Oranje het oorlogsverhaal van Engelandvaarder Bram Grisnigt

Bram de Graaf, journalist, historicus en auteur van het veelgeprezen ‘Voetbalvrouwen’ en ‘Het verraad van Bensschop’ tekende met ‘Spion van Oranje’ het ongelooflijke oorlogsverhaal van Engelandvaarder Bram Grisnigt (1923) op. Grisnigt fiets als 18-jarige Nederlandse scholier richting Frankrijk, de vrijheid tegemoet.

Negentien maanden later wordt hij in Engeland opgeleid tot geheim agent en ontmoet hij de liefde van zijn leven. Hij keert terug naar Nederland als verbindingsman tussen Londen en het verzet, maar in februari 1944 wordt hij gepakt en door de Duitsers van kamp naar kamp gesleept. Hij ontsnapt en overleeft een torpedering, de Gestapo, concentratiekampen en een dodenmars.

‘Spion van Oranje’ gaat over vrijheid, vechten, vriendschap en de kracht van ware liefde. Speciaal voor de jongeren van nu, opdat ook zij niet vergeten.

Auteur: Bram de Graaf Uitgever: Ambo|Anthos Prijs : € 19,99

Overige : Nederlandstalig / 244 pagina’s

20

COV West Brabant

Het is alweer zover, op donderdag 11 mei 2017 lopen we

de 20e Van Woerden Mars

We wandelen weer langs en over de ons zo bekende Rucphense heide, lunchen op de Engelbrecht van Nassau Kazerne en na afloop eventueel nog wat napraten onder het genot van een drankje en heerlijke rijstmaaltijd.

De afstand is ± 35 km.

Kosten: 9,50 incl. medaille en lunch.

22,50 incl. medaille, lunch en rijstmaaltijd.

Neem deze tocht op in uw trainingsprogramma en meldt u snel aan waarna u nadere gegevens zult ontvangen.

Inschrijving is mogelijk voor een ieder die gerechtigd is tot het dragen van de groene baret. De inschrijving is schriftelijk of per E-mail. De volgende gegevens zijn minimaal nodig: Het aantal maal dat u heeft deelgenomen, naam, voorletter(s), roepnaam, adres, postcode, plaats, geboortedatum, registratienummer, lichting waarmee men de groene baret heeft gehaald. Indien mogelijk ook opgave van E-mail-adres, telefoonnummer, datum uitreiking groene baret, compagnie en peloton.

Inschrijving schriftelijk te richten aan COWS, Kerkemorgen 7, 5324 BL Ammerzoden. Inschrijving per e-mail: COWS@Korpscommandotroepen.nl

Inschrijvingen of betalingen na 18 april 2017 worden verhoogd met € 3,50

21

COV West Brabant

Elke deelnemer dient zich te melden tussen 08.05 en 08.25 uur bij Huis ten Halve, Kruisstraat 60, Roosendaal (Zuid), tel 0165-533343.

Wacht niet te lang met inschrijven, in verband met toegang tot de kazerne en het bestellen van de lunch en de rijstmaaltijd is het prettig ruim op tijd te weten hoeveel en wie er meedoen, bij voorbaat dank.

Kosten

Het inschrijfgeld per persoon is: € 9,50 inclusief medaille, cijfer en lunch, maar zonder diner.

22,50 inclusief medaille, cijfer, lunch en rijstmaaltijd. Indien u alleen aan het diner deel neemt kost het euro 15,50.

Het inschrijfgeld dient men direct na ontvangst van het huishoudelijk reglement te voldoen. Overschrijving naar ons rekeningnummer NL30.SNSB.0904.3301.33 t.n.v. COWS te Ammerzoden o.v.v. 20e Van Woerden Mars. Inschrijvingen of betalingen na sluitingsdatum worden met euro 3,50 verhoogd.

Met vriendelijke groeten,

Jan Middelkoop vz / Eduard Torenbos vice vz / Albert van Heijningen serc./pennm.

***Voor een overzicht van de maten, die zich reeds hebben opgegeven (met pasfoto), verwijs ik u naar de site van Albert Onink;

www.voc-midden-nederland.nl

22

COV West Brabant

Tocht langs de geallieerde ontsnappingsroute uit de Tweede Wereldoorlog.

Het plan.

Al jaren had ik met de gedachte gespeeld om ooit eens de ontsnappingsroute te lopen die de geallieerden in de Tweede Wereldoorlog volgden om van de door Duitsers bezet gebied naar het neutraal Spanje te komen. Nu was het dan eindelijk zover. Een bevriend oud-officier deed mij het genereuze aanbod mijn voettocht te sponsoren. Ik besprak mijn voornemen met twee voormalig verzetsstrijders die in 1942-1943 de tocht hadden gelopen. Zij wisten toen via de Pyreneeën naar Spanje te ontsnappen. Maar ook wisten zij hoe moeilijk en gevaarlijk deze tocht was. Mijn plan was om in een week van Pau naar het Spaanse Pamplona te trekken en vandaar terug te liften naar mijn auto in Pau.

Alleen het hoognodige ging mee in mijn rugzak: tent, slaapzak, een stel droge kleren, kaart, kompas, brander, water en voedsel. Bij elkaar niet meer dan 16 kilo.

De eerste dag.van Pau naar Arudy.

Het was een koele maandagochtend in oktober toen ik vanuit het Franse stadje Pau te voet richting de Pyreneeen vertrok. Pau ligt hemelsbreed ongeveer 70 km van de Frans-Spaanse grens welke midden over de Pyreneeën loopt. Het doel de eerste dag was het plaatsje Arudy. Over de eerste dag valt weinig te vertellen. Het was stil op de wegen en dit eerste stuk langs de weg werd tijdens de oorlog altijd ‘s nachts gelopen.

Arudy zal zomers misschien wel uitpuilen van toeristen maar toen ik in de middag in dit van godvergeten stadje aankwam was er geen leven te bekennen. Zonder verdere problemen wandelde ik dan ook het stadje binnen, niet vermoedend dat ik komende dagen nog veel zou moeten mee maken. Mijn budget voor deze tocht was maar zeer klein en om de kosten zoveel mogelijk te drukken zette ik voor een paar francs mijn tentje achter een boerderij neer. De koude wind die van de bergen kwam was namelijk al voelbaar. De boerin keek even naar het opzetten van de tent en ging hoofdschuddend weer naar binnen. Wat zou het goede mens gedacht hebben?

23

COV West Brabant

Een warme hap was gauw gemaakt. Brander aan en blik open, Och, ik waande me weer op de Rucphense Heide.

Tegen de avond nam ik maar eens een kijkje in de plaatselijke bistro. Verbaasd keken de mannen naar mij en onderbraken even hun kaartspel. Ze wilden weten wat ik nu op deze tijd van het jaar in Arudy moest doen. Ik legde hen uit wat mijn plan was. Bezorgd vertelden de dorpsoudsten mij dat de weervooruitzichten slecht waren. Voor de rest van de week werden zware buien voorspeld !!! Het zag er dan ook voor mij niet zo best uit.

De tweede dag, door de bergen naar Accuus.

De volgende morgen was ik al vroeg wakker. De regen kletterde akelig op mijn tent. Direct kwam bij mij de gedachte even op om de bus naar Pau terug te nemen en het helse avontuur maar te vergeten. Hoorde ik daar weer het schreeuwen van de Commando-instructeur. “Kom op, je bent toch geen jonge meid” In de stromende regen pakte ik mijn spullen weer in en trok met een commandoblik ik mijn ogen het aangegeven bergpad in.

Ik realiseerde mij terdege dat er nu geen weg terug was. Nu zou ik ook doorgaan tot het bittere einde. En dat einde zou erg bitter zijn !

Na een half uur was ik tot op mijn lichaam volkomen doorweekt. De regen was akelig koud en de wind striemde de ijskoude druppels over mijn gezicht. Zolang ik maar in beweging was ging het nog wel, maar zodra ik stil stond om even van het klimmen bij te komen koelde ik zeer snel af. Het stijgende bergpad was zeer moeilijk begaanbaar. Niet omdat het zo smal was maar de regen liep als een klein riviertje over het pad naar beneden. Het was moeilijk om je staande te houden. Al vloekend strompelde ik naar boven, maar al gauw kwam ik tot de ontdekking dat ik op geen stukken na deze dag Accuus kon bereiken. Dit hield dus in dat dat ik de nacht in de bergen moest doorbrengen. Het was nu ongeveer vijf uur in de middag en het leek me juist om hier maar zo goed en kwaad als het kon de nacht door te brengen.

Ik zocht een goede plaats voor mijn tent vlakbij een helder stroompje en hing mijn kleren te drogen in mijn tent. Mijn veldfles vulde ik weer met water uit het stroompje. Van koken kwam niet veel en ik was dan ook veel te koud en drijfnat. Ik had alleen maar behoefte aan warmte. Mijmerend over de mannen die in de oorlog onder nog zwaardere en gevaarlijker omstandigheden deze tocht moesten maken viel ik gelukkig gauw oververmoeid in slaap.

24

COV West Brabant

De derde dag op naar Accuus.

De regen maakte mij ‘s morgens wakker. Behaaglijk wentelde ik nog even in mijn slaapzak maar besefte dat ik er toch uit moest. Buiten de tent verwachtte ik een prachtig uitzicht te zien maar de bergwereld was

grauw en nat. Slierten laaghangende wolken trokken langzaam over mijn bivak. Natuurlijk waren mijn kleren nog niet droog. Stom genoeg had ik geen reserve sokken meegenomen. Als ontbijt nam ik een van de broodjes welke ik had meegenomen en pakte intussen de tent weer in.

Dan kwam het meest onaangename, het aantrekken van de natte sokken en natte kleren. De morgenkou nam direct weer bezit van mij en de hevige slagregen zorgde dat ik direct weer drijfnat werd.

De route werd nog steeds goed aangegeven maar om Accuus te bereiken moest ik dus weer dalen. Glijdend en glibberend kwam ik tegen het middaguur aan in het dorpje Accuus. Hier besloot ik om direct verder te trekken. Wel moest ik hier vele lange kilometers door modderige bossen trekken. Ook moest ik voor het eerst gebruik maken van mijn kompas. Het enige voordeel van de bossen was dat er veel eetbare bessen en ook bramen groeiden wat een welkome aanvulling was op mijn schaarse voedselprogramma.

Wetend dat de volgende dag het zwaarste stuk zou volgen stopte ik die middag tijdig. De regen werd langzaam minder en gaf een goede hoop voor de volgend dag. De kaart bestuderend berekende ik dat bij tijdig vertrek ik de volgende dag Spanje kon bereiken. Vanavond bij de tent dan maar eens goed dineren !!!

Van huis had ik nasi goreng mee genomen. Snel de brander aan en even later geurde de nasi rond mijn bivak. Eindelijk voelde ik mij na dit heerlijke diner even weer op mijn gemak. De regen was gestopt maar de avondkoude viel als een ijskoude wind over de bergen. Ik was moe maar tot nu toe wel tevreden. De warme slaapzak wenkte mij. Tevreden en met een volle maag viel ik al gauw weer in slaap. De volgende dag zou het einde van de tocht zijn. Het liep echter anders.

De vierde dag naar Spanje.

Het aanbreken van de dag was even vreend. Het was stil. Geen regen op de tent. Wetende dat dit de laatste dag zou zijn besloot ik zo snel mogelijk op te breken, in te pakken en te starten met de laatste route. Op de kaart had ik al geconstateerd dat dit het zwaarste deel van de tocht zou zijn.

25

COV West Brabant

Veel steile stukken op het traject en een lange klim naar boven. Daar hoog in de bergen lag de Frans-Spaanse grens. Vol enthousiasme begon ik aan de stijging langs het smalle glibberige bergpad. Hoewel het droog bleef en de uitzichten adembenemend waren, werd mijn tempo steeds trager.

Zeker, het natuurschoon en de stilte van de Pyreneeën deed mij goed, Nederland was lichtjaren weg. De nog steeds natte kleren en het slapen in een natte tent eiste langzaam zijn tol. Ik verlangde naar een goed maaltijd, een warm bed en vooral een cognacje of misschien wel twee of drie.

Mijn spieren begonnen te protesteren en mijn rustpauzes werden talrijker. Ik moest beslissen of ik de nacht door zou lopen tot in Spanje of dit de volgend dag maar zou doen. Ik besloot tot het laatste. Bijna bij de top van de bergrug waarover de grens liep zette ik weer de tent op.

Het restant van de nasi at ik gretig op. Al gauw daalde de koude over mijn lichaam en ik besloot maar weer in mijn slaapzak te kruipen. Daarin was het elk heerlijk warm. Met verbazing luisterde ik naar de geluiden rondom in de bergen. Veel geluiden die ik niet thuis kon brengen. De warmte trok langzaam door mijn lichaam en ik viel in een diepe slaap.

Mijn laatste dag.

De gehele tocht ben ik nog nooit zo snel mijn slaapzak uitgekomen. Binnen een uur was ik al op weg. De laatste klim naar de bergrug waar volgens mijn kaart de grens zou lopen.Natuurlijk was daar geen douanepost of grenspaaltjes. Nu het droog was en de zon wat scheen sloeg de damp van mijn kleren af. Zeer snel droogde mijn kleren. Na twee uur klimmen nog twee stappen, ik stond op de hoogste punt, ik was in Spanje. Ik had mijn doel bereikt. Diep onder mij in het dal lag het kleine Spaanse dorpje Escaroz. Na enige uren bereikte ik dit dorpje en vandaar naar Arive, Dit dorpje lag langs de grote weg naar Pamplona. Op deze weg bood een vriendelijk automobilist mij een lift naar Pamploma.

Inmiddels ben ik weer jaren thuis, maar wel een ervaring rijker. Ik kan me nu voorstellen wat een onderneming deze tocht moet zijn geweest voor degenen die deze tocht liepen in de oorlogsjaren.

De luxe van een warme douche, een echt bed en ‘s morgens thee met een croissantje geeft een heerlijk gevoel van luxe. Het gevoel dat ik weer eens vroeger de grenzen hebt verlegd doet mij nog steeds goed.

Nunc aut,Nunquam                                         E.O.C.Thoden Velzen

26

COV West Brabant

Filmbespreking : ‘Hacksaw Ridge’ (2016)

Hacksaw Ridge is een AustralischAmerikaanse oorlogsfilm uit 2016 die geregisseerd werd door Mel Gibson. Het scenario, dat geschreven werd door Andrew Knight en Robert Schenkkan, werd gebaseerd op het leven van de militaire verpleger (medic) Desmond Doss.

Desmond T. Doss groeit op in een dorpje aan de Blue Ridge Mountains in Virginia. In zijn jeugd komt hij meermaals in contact met geweld. Zo probeert hij zijn moeder te beschermen van zijn vader, die een agressieve dronkaard is. Op een dag raakt hij verwikkeld in een gevecht met zijn eigen broer. Hij haalt uit met een steen, waarna hij verteerd wordt door droefheid.

Als jongeman besluit Desmond om zijn land te dienen tijdens de Tweede Wereldoorlog. Hij wordt gedreven door patriottisme, maar evenzeer door pacifisme. Desmond is een Zevendedagsadventist die in zijn eigen familie al genoeg geweld gezien heeft. Hij wil zijn land dienen als hospik. Tijdens zijn militaire opleiding weigert hij dan ook om een wapen te dragen.

Zijn vaderlandsliefde en pacifisme zorgen voor een tegenstrijdigheid die tijdens zijn opleiding niet geaccepteerd wordt door zijn medesoldaten en officieren. Hij wordt beschouwd als een lafaard en uitgelachen om zijn gebrekkige fysiek. Het Amerikaans leger dreigt

om  de dienstweigeraar voor de krijgsraad te slepen.

Uiteindelijk mag Desmond toch deelnemen aan de oorlog. In 1945 belandt hij in de Slag om Okinawa. Op het Japanse eiland is hij betrokken bij de strijd om Hacksaw Ridge, een gebied dat bovenaan een steile klif ligt.

27

COV West Brabant

Desmond werpt zich op als een echte held. Als hospik zet hij meermaals zijn eigen leven op het spel om zijn medesoldaten te verzorgen of van morfine te voorzien. Uiteindelijk vindt hij ook een manier om zijn landgenoten uit de gevarenzone te loodsen. Desmond was de eerste wapenweigeraar ooit die de Congressional Medal of Honor kreeg.

Effe lachen…….

Tijdens de oorlog was er ook humor, lees dit maar eens.

Het zal ongeveer mei 1944 zijn geweest dat er een V-1 aanval op Engeland plaatsvond waarbij een vliegende bom een huizenblok trof in Londen. Toen

de inslag geweest was en de stofwolken waren opgetrokken werden de koppen geteld, degene die ontbrak was opa.

Terwijl de reddingsploeg bezig was hoorde men een gelach van onder het puin uitkomen en dat bleek opa te zijn, Ongedeerd en volop grinnikend kwam hij uit de brokstukken van wat eens de wc was geweest tevoorschijn. De redders wilden nu wel eens weten wat er te lachen viel. Toen kwam het hoge woord eruit en opa zei “IK TROK DOOR EN DAT HELE ROTHUIS STORTTE IN ELKAAR.”

Oproepje……

Op de Militaire oefenterreinen van de Rucphense Heide zijn ‘de Berekuil’ en ‘de Rotterdammer’ te vinden. Maar weet iemand waar deze namen vandaan kwamen ? Reacties graag naar h.molier@kpnmail.nl

Mededeling…….

Tijdens de komende commando reünie op 25 maart a.s. zal het Commando Museum de gehele dag geopend zijn. Het museum met zijn unieke historische commandocollectie is zeker een bezoek waard !

28

COV West Brabant

On Walcheren Island,1944.

Whilst shadows flicker on the water receeding on the ebb. A watchful eye guards carefully the tired men in bed.

Their bed is just a sand dune,their ceiling just the sky, Tomorrow will decide who will live or die.

Walcheren isle has cost enough, a bitter bloody fight. A little bit of flooded land the enemy held tight.

The little ships were the first to suffer.

And men met men in combat and forced a human buffer.

And as the rising moon shows scare formed in the sky, Apail of smoke is rising just across the bay.

And we will leave this broken place……only a battered shell, To live forever in our mind as just a living hell.

Ik ontving dit gedicht van korporaal Tom Robbins welke diende bij het 47ste Royal Marine Commando in 1944.

Ed Thoden van Velzen

29

COV West Brabant

Verslag schietavond 2017

Op donderdag 23 februari 2017 was er weer de jaarlijkse schietavond. Helaas waren er maar 10 personen opgekomen, de jongere garde lieten het deze maal afweten (waren zij bang dat ze niet van de oudere garde konden winnen?).

Toch hebben de aanwezigen er een gezellige avond van gemaakt. Er werd geschoten met geweer .22. Na de 3 proefschoten werden er 3 series van 6 schoten afgewerkt. De linkse schutters behaalden de beste resultaten. De kleindochter van Jan van Beek, L. van Beek, mocht voor de eerste maal onder leiding van een schietmeester mee schieten en werd met een prachtig puntental van 276 punten uiteindelijk tweede.

30

COV West Brabant

Hier volgt de einduitslag :

J.Beusenberg              : 277 ptn.

Mej. L van Beek          : 276 pnt.

Jan van Beek              : 276 pnt.

P.Vos                           : 273 pnt.

A.Verhagen                 : 269 pnt.

A.van Rijsbergen        : 262 pnt.

Rob Mes                     : 257 pnt.

O.Methorst                  : 255 pnt.

C. Hertogh                  : 252 pnt.

Zantboer                     : 214 pnt. (1e deelname)

Na de uitreiking van de medailles werd er nog wat gezellig nagepraat en ook hierbij ontbraken de sterke verhalen natuurlijk niet. Een speciaal woord van dank overigens aan de schietmeesters. En nadat de afspraak was gemaakt elkaar hier volgend jaar weer te zien, en dan hopelijk met meer leden, vertrok een ieder weer huiswaarts.

Bedankt en tot de volgende keer !

31

COV West Brabant

32